Winnaars en Verliezers van de slag om de prijzen

oktober 28th, 2013 · by John · Weblog NL

Na tien jaar woedt er weer een prijzenslag tussen de supermarkten. De consument is door de crisis meer gespitst op aanbiedingen en winkelt selectiever. De Telegraaf noemde de prijzenslag daarom ook de enige oorlog die mensen deed lachen. Laten wij eens het slagveld overzien en bekijken of de prijsoorlog inderdaad zo fijn is voor consumenten, supermarktpersoneel en leveranciers.

Gemiddeld genomen dalen de prijzen
Een pot Calvé pindakaas kost in 2013 € 2,80 euro. Tien jaar geleden € 2,20. Het algemeen prijspeil is sinds 2013 met bijna 20% toegenomen. Pindakaas is dus relatief ruim 40% goedkoper geworden.
Andere producten zijn echter duurder geworden! Inprijsverhoogd.nl laat zien dat in augustus 2013 de prijs van een fles Witte Reus is verhoogd van € 6,01 naar € 14,84. Die goedkope fles was misschien een actie, maar inprijsverhoogd.nl heeft uitgerekend dat prijsverhogingen meestal groter zijn (14,3%) dan prijsverlagingen (4,5%).

Dus ja, prijzen worden verlaagd maar ook vaak met één flinke verhoging weer teniet gedaan. Toch zijn consumenten gebaat bij een prijzenoorlog. In de afgelopen tien jaar zijn de prijzen in de supermarkt minder gestegen dan het algemene prijspeil.

Consumenten denken dat ze geld besparen
Een prijzenslag werkt alleen als consumenten op de kleintjes werken. Deloitte constateerde een paar maanden geleden dat consumenten inderdaad “significant vaker” op aanbiedingen letten. Ze pluizen de weekfolders uit en gaan naar de ene supermarkt voor hun wasmiddel en naar de andere voor hun toiletpapier. Overigens heeft onderzoek aangetoond dat als consumenten willen besparen, zij hun aankopen níét moeten spreiden over supermarkten. De consument bespaart weliswaar op afzonderlijke producten, maar geeft in totaal meer geld uit aan boodschappen dan wanneer hij naar één winkel was gegaan.

Leveranciers en werknemers zijn oorlogsslachtoffers
Een pot pindakaas is 40% goedkoper geworden. Op indexmundi.com zien we dat in dezelfde tijd de prijs van 1000 kilo ‘ruwe’ pinda’s is toegenomen van USD 960 tot USD 2.500. Dat is 60% duurder! De prijzenoorlog kost handenvol geld. Initieel moeten supermarkten genoegen nemen met minder winst, maar dat verdienen ze terug door te snijden in personeel en te besparen op leveranciers.

De vakbonden stellen dat de prijzenslag vooral ten koste gaat van de werknemers. Zij betalen uiteindelijk de goedkope boodschappen van de consument. Zo worden vakkenvullers al op hun negentiende met pensioen gestuurd en vervangen door veel goedkopere zestienjarigen. De brancheorganisatie FNLI schatte dat de vorige prijzenoorlog „een paar duizend” arbeidsplaatsen had gekost. Zo schrapte AH bijvoorbeeld 440 banen op het hoofdkantoor. En één jaar na de eerste prijzenslag, stond in het personeelsblad van Albert Heijn dat het kantoor- en distributiepersoneel “minder tevreden” was geworden.

Bijna de helft van de kosten van de prijsverlagingen werd afgewenteld op de fabrikanten. Jumbo stuurde zijn leveranciers doodleuk een brief met de mededeling dat zij de rekening van de prijzenslag op zich moesten nemen door over de hele linie prijzen wederom met 2% te verlagen. Supermarkten dwingen fabrikanten voor lagere prijzen te leveren, waardoor de winstmarges fors omlaag gingen.

En de toekomst ziet er niet veel beter uit
Werknemers en fabrikanten zijn het slachtoffer vanwege de macht die de supermarkten op hen kunnen uitoefenen. Werknemers en fabrikanten hebben ook geen keus. De werknemer niet omdat vanwege de werkloosheid moeilijk aan ander werk is te komen en de fabrikant niet, omdat hij vaak maar één verkoopkanaal heeft om zijn producten te slijten.

John Greijmans

Leave a Reply

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *