De klant centraal #3 | Waarom ik?

mei 24th, 2016 · by John · Weblog NL

Op mijn eerste blogs in de serie de klant, of beter gezegd het klantbelang centraal, heb ik enkele reacties gekregen. Eén daarvan was de vraag of het wel zinvol was om zo op het klantbelang te blijven hameren.

Daar hadden we toch de AFM voor? Waarom zou ik het dan moeten doen? Twee vragen, dan ook twee blogs om die te beantwoorden. In deze blog geef ik aan waarom ik vind dat ik, in ieder geval iets moet doen. En in een volgende blog geef ik enkele gedachten over de rol van de AFM.

Ruim een jaar geleden werd ik gevraagd voor een korte adviesklus. Het betrof een startup in de verzekeringswereld met een unieke waarde-propositie. Ik raakte geïnteresseerd en het bedrijf zocht nog iemand met mijn expertise. Van het een kwam het ander en zo ben ik, eenvoudig gezegd voor de uitdaging en het geld in de verzekeringen terecht gekomen. Echter, toen ik eenmaal ‘in de verzekering’ was ging ik rond kijken en ik zag: een verzekeraar, een tussenpersoon en een klant.

Ik zag een verzekeraar doen wat gebruikelijk is

Als verzekeraars een huurauto vergoeden, betalen ze slechts 75 procent van de huur. Waarom? Als een klant een huurauto rijdt, slijt zijn eigen auto minder. Toegegeven, 25 procent voor slijtage aan de banden is aan de hoge kant, maar enige logica is toch aanwezig in deze redenering.

Twee oudere dames hebben gespaard voor een nieuwe auto om op vakantie te gaan, maar helaas worden ze aangereden. Gelukkig is er geen letsel en zijn ze verzekerd , maar de auto is total loss. Geen nood de huurauto wordt gebracht en de dames gaan naar Spanje. Maar wat blijkt als ze tergkomen? De verzekeringsmaatschappij betaalt maar 75 procent, want dat is nu eenmaal gebruikelijk en ook de regel. Gebruikelijk is het waarschijnlijk wel, maar als een auto total loss is, zijn er geen banden meer die kunnen slijten. De vergoeding had dus 100 procent moeten zijn!

Ik zag een tussenpersoon op zijn provisie-inkomsten blijven zitten

Een tussenpersoon adviseert een klant een allrisk verzekering. Die verzekering loopt jaren zonder dat er iets gebeurt, en de adviseur ontvangt elk jaar zo’n twintig procent van de jaarpremie. Dan daalt de dagwaarde tot onder de drieduizend euro, maar de klant betaalt nog steeds meer dan tweehonderd euro aan maandelijkse premie. Dat is wel heel erg veel geld. De tussenpersoon had zijn klant daar over moeten adviseren, zelfs als hem dat minder provisie oplevert.

Ik zag een klant, nee ik zag er heel veel

Een verzekering is bedoeld om geleden schade te vergoeden. Claim je een vergoeding voor een schade die niet heeft plaats gevonden, dat is dat fraude. De Telegraaf van 12 mei 2016 meldt dat verzekeringsmaatschappijen jaarlijks voor honderden miljoenen worden opgelicht. De gemiddelde zwendelaar heeft daarbij een voorkeur te frauderen met de motorrijtuigenverzekering, maar ook brand-, reis- en aansprakelijkheidspolissen worden veelvuldig misbruikt om geld te innen.

Dus waarom ik?

Er zijn uitzonderingen, maar de verzekeringsmarkt is een door en door rotte branche waar klanten tussenpersonen en verzekeraars elkaar over en weer oplichten. Door de drie ontmoetingen is de reden om in verzekeringen te blijven, veel meer dan geld en uitdaging; het is een missie geworden.

Een missie om de branche te veranderen tot een markt waar op een transparante manier de werkelijke schade wordt vergoed en waar tussenpersonen klanten adviseren onafhankelijk van de vergoeding – provisie of anderszins – die zij ontvangen. Dat betekent voor mij de klant centraal stellen. En de klant dan? Die moet zich keizerlijk gedragen en alleen de schade claimen die werkelijk geleden is. Minder schademeldingen betekent immers lagere premies, en ook dat is in het klantbelang.

John Greijmans

Leave a Reply

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *