Kennis is nog geen Macht

februari 1st, 2019 · by John · Weblog NL

De vraag naar de zin van het leven van het leven wordt veel gesteld, maar zelden beantwoord. Waarschijnlijk zal er ook nooit een unaniem antwoord op kunnen worden gegeven. Alle mensen zijn namelijk verschillend, en zoveel mensen, zoveel zinnen. Maar waar de meesten onder ons het wel over eens zullen zijn, is dat het bij het bepalen van zingeving gaat om de doelen die je wilt bereiken. Sommigen onder ons zoeken zingeving in zichzelf, en richten zich op zelfontplooiing en het nastreven van geluk. Anderen vinden betekenis in het helpen van hun medemensen of aan het leveren van een bijdrage aan de maatschappij.

Als je jezelf doelen stelt, dan wil je die ook bereiken. En om dat te kunnen, moet je een idee hebben hoe dat moet worden gedaan. Je hebt met andere woorden kennis nodig. Kennis is immers het vermogen om informatie om te zetten in kwalitatief goede beslissingen. Scientia Potentia Est, ofwel Kennis is Macht. Met deze uitspraak maakte de Engelse filosoof Francis Bacon (1561-1626) al duidelijk dat kennis een van de belangrijkste dingen in ons leven is. Het hebben en delen van kennis legt de basis voor het verbeteren van je reputatie en het verkrijgen van invloed op jezelf en op anderen. Macht wordt in dit kader daarom vaak gedefinieerd als het vermogen om iets te (laten) doen zoals jij het wilt.

Als je jezelf doelen stelt, dan wil je die ook bereiken. Om dat te kunnen, moet je een idee hebben hoe dat moet worden gedaan. Je hebt dus kennis nodig.

Het leren van kennis

Helaas heeft Bacon maar gedeeltelijk gelijk. Met kennis zelf kun je namelijk niet veel doen. Het gaat niet om leren of het opdoen van kennis, maar om het toepassen van die kennis, om op basis daarvan lessen te leren. Dat geeft macht, en dat leidt tot resultaten.

De term gevalideerd leren (validated learning) komt uit de Lean Startup methodologie die is gericht op het snel succesvol maken van startende ondernemingen. De kern van de methode is snel te leren wat werkt en wat niet werkt. In plaats van met een uitgewerkt idee van je nieuwe product te komen, begin je daarom met een eenvoudig prototype. Daarmee test je of het in de smaak valt. Dat testen gebeurt bij de klant, die geeft feedback en helpt daarmee bij de doorontwikkeling van het product. Door het telkens weer toepassen van deze cirkel van bouwen-meten-leren, versnel je de innovatie en beperk je de kosten.

Dit proces is niet alleen van toepassing op startende ondernemingen, het kan ook worden gebruikt in je persoonlijk leven, voor het behalen van je persoonlijke doelen. Het biedt de mogelijkheid om extra snel te leren en inzicht te krijgen in wat voor jou werkt. Hoe kun je gevalideerd leren toepassen in je persoonlijk leven?

 

Wat is gevalideerd leren?

Gevalideerd leren in je persoonlijk leven kan worden gedefinieerd als het proces van het verkrijgen van een brok kennis, om dat onmiddellijk in de praktijk te brengen en het resultaat daarvan te meten, teneinde de effecten te valideren. Levert de verkregen kennis je iets op? Zo ja, wat? Zo nee, waarom niet? Op basis van dat antwoord zoek je naar het volgende brok kennis om te testen. Je komt daarmee in een cyclus terecht van zich steeds verder uitbreidende bruikbare kennis. Het proces van gevalideerd leren bestaat aldus uit drie stappen:

  1. Verkrijg een brok kennis
  2. Implementeer die kennis onmiddellijk
  3. Meet het resultaat, en valideer wat je hebt geleerd

Wat zeiden de wijzen?

In zijn Ideeënleer stelt Plato (427-347 BCE) dat onze ziel voor de geboorte in de Ideeënwereld was, en daar volmaakte kennis heeft opgedaan. Bij onze geboorte vergeten we die kennis weliswaar, maar hij zit nog steeds ergens diep in ons, en kan dus weer naar boven worden gehaald. Volgens Plato is onze kennis dus niet gebaseerd op ervaring. Zijn leerling Aristoteles (384-322 BCE) stel echter, dat kennis niet moet worden gezocht in een transcendente wereld, maar in de fenomenologische wereld, de wereld zoals die zich aan ons voordoet. Kennis komt volgens Aristoteles voort uit waarneming, ervaring dus.

René Descartes (1596-1650) hanteert een radicale methodologische twijfel waarin hij alles verwerpt als onzeker. Vandaaruit zoekt hij weer naar zekerheden, dat wil zeggen kennis. Zijn eerste en meest beroemde zekerheid is: ik denk dus ik ben. Hieruit leidt hij verdere kennis over de wereld af. Voor hem is het verstand (ratio) de uiteindelijke bron van onze kennis. Tegenover het rationalisme van Descartes staat het empirisme. Dat stelt dat al onze kennis afkomstig is uit zintuiglijke ervaring. De meest radicale vertegenwoordiger daarvan is David Hume (1711-1776). Hij zegt dat we zaken als oorzakelijkheid, persoonsidentiteit of God niet kunnen waarnemen, en dus ook niet zeker kunnen weten.

In de geschiedenis van het denken kunnen we twee stromingen onderscheiden. Enerzijds vinden Plato en Descartes dat we alle kennis kunnen opdoen door er goed over na te denken. Aan de andere kant stellen Aristoteles en Hume dat we kennis opdoen door de werkelijkheid zelf waar te nemen. Een synthese tussen deze respectievelijk rationalistische en empirische methoden vindt zijn weerslag in de wetenschappelijke methode.

De wetenschappelijk methode gaat uit van een probleem. Op basis van daarover na te denken wordt een voorlopige oplossing geformuleerd. Deze hypothese wordt getoetst aan de werkelijkheid, en kan aldus worden gefalsificeerd of geverifieerd. Falsificatie betekent dat de hypothese wordt verworpen, verificatie houdt in dat de volgende stap naar verdere theorievorming of praktische toepassing kan worden gedaan. Gevalideerd leren is een variant op de wetenschappelijke methode, waarin een brok kennis (hypothese) wordt geïmplementeerd (getoetst) en een volgende stap bepaald (validatie).

De wetenschappelijk methode begint me een probleem. Op basis van daarover nadenken wordt een oplossing geformuleerd. Deze wordt getoetst, en kan aldus worden gefalsificeerd of geverifieerd.

1.    Verkrijgen van kennis

Een brok kennis is een logisch consistente kenniseenheid die gemakkelijk in praktijk te brengen is, goed is te herzien en gemakkelijk te onthouden. Door grote stukken kennis in kleinere brokken op te delen, kun je beetje bij beetje de voor jou noodzakelijke kennis opbouwen. Er zijn veel manieren waarop je brokken kennis kunt verwerven. Je kunt bijvoorbeeld luisteren naar lezingen, boeken lezen of workshops bezoeken. Ook kun je kennis vergaren door te observeren, onderzoek te doen of gebruik maken van je creativiteit.

2.    Implementeren van kennis

Heb je een brok kennis verworven, dat moet je dat zo snel mogelijk toetsen aan de realiteit. Is de kennis betrouwbaar? Kun je er iets mee doen? Voor de beantwoording van deze vragen is het noodzakelijk de kennis te verwerken. Dat doe je door die te verbinden met wat je al weet, bijvoorbeeld door zelfreflectie, een discussie met anderen of analyseren hoe de kennis kan worden gebruikt. De centrale vraag is dus, hoe kun je kennis het beste in de praktijk brengen?

Tot nu toe, heb je alleen nog maar kennis opgedaan. Je moet een stap verder gaan om die kennis in macht om te zetten. Dat doe je door het brok kennis te implementeren, het resultaat daarvan meten en bepalen waar die nieuwe kennis je naartoe leidt. Als het implementeren niet leidt tot een verandering in je persoonlijk gedrag, hetzij in je woorden, gedachten of acties, dan heb je niets nieuws geleerd.

Je kunt je gedrag alleen veranderen op basis van gevalideerd leren. Eerst ga je dus bepalen of, en op welke wijze, het nieuwe brok kennis nuttig is. Dat doe je door experimenten uit te voeren. Probeer bijvoorbeeld op een andere wijze naar dingen te kijken of ga bepaalde dingen zaken doen, of juist laten. Meten is weten, dus in alle gevallen bepaal je wat de resultaten van het experiment, en dus van je gewijzigd gedrag zijn. Dat kun je doen door feedback te vragen.

Als het toepassen van kennis niet leidt tot een verandering in je persoonlijk gedrag, in woorden, gedachten of acties, dan heb je niets nieuws geleerd.

Tot nu toe kan mijn betoog abstract overkomen. Laat ik daarom enkele concrete voorbeelden geven om te laten zien hoe leren en implementeren kan plaatsvinden in de praktijk.

  • Je leest een artikel over hoe je het beste de paragrafen in een blog kunt maken (kennis), je past het toe in je volgende blog (implementatie) en je meet het resultaat door naar het aantal views te kijken (valideren).
  • Je bezoekt een beurs waar een nieuw dieet wordt gepresenteerd dat je helpt om gewicht te verliezen (kennis), je probeert het uit (implementatie) en na zeven dagen zie je het resultaat op de weegschaal (valideren).

3.    Valideren van kennis

Na verkrijgen en implementeren volgt het valideren van kennis. Daarin bepaal je of het toepassen van de nieuw verkregen kennis voor jou persoonlijk werkt. Vaak zal dat niet zo zijn, waardoor je weer terug moet gaan naar oude gedragspatronen of andere dingen uitproberen. Het constateren dat dingen niet werken, is overigens ook een vorm van leren is. Ook een mislukt experiment is waardevol. Je weet nu immers wat in ieder geval niet werkt, en dat brengt je een stap dichter bij een werkende oplossing.

Om te weten of de nieuwe kennis werkt, moet je de resultaten van je experiment meten. Op basis bepaal je wat te doen: doorgaan met de nieuw gevonden kennis, of naar een andere oplossing zoeken. Feedback is daarbij een belangrijk hulpmiddel.

  • Interne feedback komt van binnen uit en vloeit voort uit zelfreflectie. Dit lijkt moeilijk te meten, maar je zou kunnen denken aan een geluks-index, je competentieniveau of het feit dat je al dan niet dichter bij het behalen van je persoonlijke doelstellingen komt.
  • Externe feedback komt van uit je omgeving, van bijvoorbeeld je familie, vrienden of collega’s. In vele gevallen zullen zij je willen steunen om je in staat stellen je doelstellingen te bereiken.

Feedback kan zowel kwalitatief als kwantitatief zijn. In alle gevallen moet het kunnen aantonen of je vooruitgang hebt geboekt door de kennis te implementeren. Pas overigens op met kwalitatieve feedback. Als die negatief is, kun je er vaak op vertrouwen, mensen zijn namelijk geneigd om je positief te waarderen. We zijn allemaal aardig voor elkaar. Als de feedback dan toch negatief is, dan is er echt wat aan de hand. Positieve kwalitatieve feedback kan ook voortvloeien uit de onze neiging om aardig te zijn, en die is dan juist niet betrouwbaar. Probeer daarom altijd ook objectieve kwantitatieve resultaten te krijgen.

Constateren dat dingen niet werken is ook leren. Een mislukt experiment is waardevol, want je weet nu wat niet werkt, en dat brengt je een stap dichter bij een oplossing.

Na elk experiment ga je de resultaten meten en beoordelen wat er mee te doen. Dat is de definitie van valideren. Om dat goed te doen, ga je voor elk experiment bij je zelf te rade, en stel je jezelf de volgende vragen.

  • Wat kan ik doen met de nieuwe kennis?
  • Wat weet ik nu, wat ik niet eerder wist?
  • Wat is de beste manier om die kennis toe te passen?
  • Wat ging goed in de implementatie, en wat ging niet als verwacht?
  • Wat is het volgende dat ik moet leren?

Op basis van de antwoorden die je jezelf hebt gegeven, neem je drie beslissingen, waaraan je je moet houden. Welke beslissingen dat zijn ligt besloten in het antwoord op de volgende drie vragen.

  • Welke nieuwe dingen ga ik doen op basis van de nieuwe verworven kennis?
  • Waarmee stop ik op basis van de nieuwe verworven kennis?
  • Wat zal ik blijven doen op basis van de opgedane nieuwe kennis?

De cyclus van verkrijgen, implementeren en valideren van kennis hoeft niet lang te duren. Het gaat om het zo snel mogelijk toepassen van verworven kennis, om vervolgens het effect te meten en te analyseren of de verandering voor je werkt. Dat bepaalt wat je in de toekomst gaat doen. Ik wil daarvoor terugkomen op de eerder gegeven voorbeelden.

  •  Het aantal views op je blog met de nieuwe indeling voor paragrafen is significant hoger dan normaal. Je besluit dus om de nieuwe methode te blijven hanteren. Of je vertrouwt het niet helemaal en herhaalt het experiment enkele malen.
  • Er was resultaat op de weegschaal te zien, maar dat was niet conform verwachting. Je gewicht is zelfs toegenomen. Je concludeert dat het dieet niet werkt, in ieder geval niet voor jou.

Als je de methode van gevalideerd leren consequent toepast kun je veel leren, over jezelf, over de wereld en wat wellicht het belangrijkste is, over hoe je sneller en effectiever dichter bij het behalen van je persoonlijke doelstellingen komt. Blijf daarom gevalideerd leren. Je weet nu hoe het moet.

John Greijmans

Rotterdam, Februari 2019

Leave a Reply

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *