Posts Tagged ‘Change’

april 13th, 2013 · by John · Weblog NL

Abraham Maslow (1908-1970) was een Amerikaans psycholoog. Hij is bekend geworden door de naar hem vernoemde piramide. In deze piramide rangschikte Maslow de universele behoeften van de mens in een hiërarchie. Is aan de behoefte op een lager niveau in de piramide voldaan, dan zal de mens streven naar bevrediging van de behoeften hoger in de hiërarchie.

  1. Fysiologische behoeften zoals slaap, voedsel en drinken.
  2. Behoefte aan veiligheid en zekerheid zijn bijvoorbeeld: huisvesting, werk en relaties.
  3. Behoefte aan saamhorigheid, behoefte aan vriendschap, liefde en positief-sociale relaties.
  4. Behoefte aan waardering, erkenning en zelfrespect.
  5. Behoefte aan zelfverwerkelijking of zelfactualisatie.

Het is niet mogelijk om bepaalde niveaus over te slaan. Iemand die door het Rijksmuseum loopt (zoeken naar schoonheid) en honger (fysiologische behoefte) krijgt, zal proberen iets te eten voordat hij verder kan gaan met het zoeken naar meer schoonheid.

Ik moest aan Maslow denken toen ik een artikel las over vader en zoon Robert en Edward Skidelsky. Zoon is filosoof, vader hoogleraar politieke economie. In de economische wetenschap wordt de mens gezien als een wezen met oneindige verlangens of behoeften. De economie moet daarom blijven groeien om steeds maar weer aan die verlangens te blijven doen.

De Skidelsky’s ontkennen niet dat de we moeten groeien om onze behoeften te bevredigen. Ze stellen echter wel een vraag. Waarvoor willen we eigenlijk groeien? En ze hebben ook nog een antwoord: we zouden geld moeten willen hebben om een goed leven te kunnen leiden. Dat lijkt mooi, maar roept wel een andere vraag op: Wat is het goede leven en wat heb je daarvoor nodig?

Aristoteles (384 – 322) noemde het goede leven eudaimonia en definieert dat als het streven naar gelukzaligheid (blijheid). Eudaimonia kan worden bereikt door contemplatie, de studie van de filosofie. Belangrijk daarbij is het inzicht te kiezen voor het bepalen van het ‘midden’ tussen tekort en overdaad.

Ook de Skidelsky’s stellen een filosofische vraag: wat hoopten we te krijgen toen we begonnen met rijker worden. Voor de meeste westerlingen zal het antwoord daarop veelal zijn: Gezondheid, vriendschap, respect en zinvolle tijdsbesteding. De basisvoorwaarden om goed te kunnen leven zijn immers al vervuld. Hun conclusie is dan ook dat een goed leven er anders uit ziet dan het leven van de moderne consument.

Maslow, Aristoteles en de Skidelsky’s, hoewel bijna 2500 jaar uit elkaar, zeggen dus eigenlijk hetzelfde. In onze samenleving is al ruim voorzien in de fysiologische behoeften. Materiele groei is daarom niet meer nodig. Alle ruimte voor geestelijke groei. Of we dat nu zelfverwerkelijking of eudaimonia noemen.

John Greijmans

maart 14th, 2013 · by John · Weblog NL

Creatieve vernietigers, het lijkt haast een scheldwoord, maar het is een, inderdaad paradoxale term uit de economische theorie. De Oostenrijkse econoom Joseph Schumpeter (1883–1950) gebruikte in zijn meesterwerk Capitalism, Socialism, and Democracy (1942) de term creative destruction om aan te geven hoe ondernemers economische groei kunnen creëren. Groei werd gecreëerd door eerst iets te vernietigen.

Door radicale innovaties vernietigt een ondernemer de waarde van bestaande (monopolistische) bedrijven. Maar deze innovaties leiden op hun beurt weer tot waarde-creatie bij de innoverende, veelal startende ondernemingen. In het proces van creatieve vernietiging wordt economische groei gegenereerd, doordat de waardevermindering van bestaande bedrijven in absolute zin kleiner is dan de waarde die wordt gecreëerd door de innoverende ondernemingen.

Schumpeter zei het aldus: “The essential point to grasp is that in dealing with capitalism, we are dealing with an evolutionary process” .

Volgens Schumpeter doen ondernemers of entrepreneurs, zoals hij ze noemde, meer dan alleen iets nieuws uitvinden. Zij introduceren nieuwe productiemethoden, nieuwe producten en nieuwe organisatievormen, en daarmee wordt de economische groei gecreëerd. Aan een uitvinding heb je niets, als die niet wordt toegepast.

Creative vernietiging is wellicht een te abstracte term. Daarom wat voorbeelden om het concreet te maken:

  • Transport werd vroeger gedaan door paarden en ossen, die werden vervangen door stoommachines, die op hun beurt weer creatief werden vernietigd door auto’s en vliegtuigen.
  • Ik weet nog goed dat ik vroeger mijn elpees op een draaitafel moest afspelen, de CD was een vooruitgang want makkelijker te hanteren en je hoorde minder krassen. Toen kwam de iPod die gigabytes aan muziek bevatte, en de mogelijkheden die de Cloud biedt zijn immens.

Innovatie leidt inderdaad tot verlies aan arbeidsplaatsen, faillissementen en het verdwijnen van bedrijfstakken. Maar daar komt wel wat voor terug. We krijgen nieuwe producten en diensten die ons leven aangenamer maken. Door verbeterde technieken en processen kunnen we meer doen met minder mensen. Daarom hebben we geen 12-urige werkdagen meer en kunnen uiteindelijk misschien al het werk aan robots overlaten. Dan hebben we ons dus zelf vernietigd. Heeft iemand een creatief idee om dat de verhinderen, zonder onmiddellijk weer 12 uur per dag te moeten werken?

John Greijmans

 

december 2nd, 2012 · by John · Weblog NL

Het zit in de menselijke natuur om te luisteren naar, en om te gaan met mensen die het met ons eens zijn, of op zijn minst gemakkelijk kunnen worden overtuigd. Deze handelswijze kan echter desastreuze gevolgen hebben als je bedrijf moet worden gereorganiseerd, of als er een nieuw product moet worden gelanceerd. Als de reorganisatie of introductie niet al eindigt in een totale mislukking, dan zal het in ieder geval heel lang duren voordat er maar iets van succes wordt geboekt.

Om een mislukking of een moeizame weg naar onvolledig succes te voorkomen, moet je daarom tegen je eigen natuur ingaan en openstaan voor tegenspraak. Met andere woorden: luister naar de sceptici in je organisatie.

Een scepticus is namelijk geen oude zeur die overal tegen is, en al teleurgesteld is met het resultaat voordat er met de verandering is begonnen. Integendeel! Sceptici zijn ervaren gemotiveerde mensen die op zich niet tegen veranderen zijn. Ze staan zelfs vaak achter het doel van het initiatief, maar weten door harde lessen uit het verleden, dat een veranderingsproces niet altijd tot het gewenste resultaat leidt. Praat daarom met deze mensen. Dat kan je helpen te voorkomen dat fouten uit het verleden telkens weer opnieuw worden gemaakt.

Sceptici zijn ervaren mensen die al vaak lang in de organisatie meedraaien. Ze hebben daarom een vrij grote informele invloed op andere medewerkers. Als een scepticus tegen het veranderingsinitiatief is, zullen er vaak veel meer mensen tegen zijn. De keerzijde is dat als de scepticus de verandering ondersteunt, mensen ook naar hem of haar zullen luisteren, waardoor het aantal voorstanders exponentieel toeneemt. Deze “meelopers” hebben vaak niet de tijd om over alle ins en outs van de verandering na te denken, en zijn daarom geneigd de sceptici te volgen. Als deze “beroepstegenstanders” overtuigd zijn, dan moet het idee toch wel goed zijn.

Daarom, als je wil reorganiseren of vernieuwen ga dan niet met je natuurlijke medestanders praten, maar juist met de mensen die problemen hebben. Luister naar hun punten van zorg en vraag hoe zij die problemen zouden oplossen. Een echte zeur die overal tegen is zal niet met suggesties komen, daar moet je dus ook niet je tijd mee verknoeien, maar een scepticus zal altijd met ideeën komen om de fouten gemaakt in het verleden te voorkomen.

John Greijmans

Newer Entries »