Posts Tagged ‘Innovatie’

juli 5th, 2018 · by John · Weblog EN

Depending upon the industry and the environment they operate in, companies adopt different strategies. But the heart of any strategy is to create a unique value proposition for customers and attaining an advantage over competition. The so-called Blue Ocean Strategy can help you to create uncontested market space that makes competition irrelevant.

Red and Blue Oceans

Kim and Mauborgne (2014) analyzed 150 companies within 30 industries over a period 100 years. They concluded that there are two kinds of markets: blue and red oceans.

Red oceans represent the traditional existing industries in known market spaces, where industry boundaries are defined and accepted. The basic rule is to outperform rivals, and to grab a greater share of existing demand. Prospects for profit and growth in these  markets are limited.

Blue oceans stand for new and undiscovered markets, for opportunities with new value creations and for new customer bases with no competition. Demand is created, growth is rapid and profitable, and competition irrelevant.

Many managers are familiar with red oceans and feel accustomed to competition. But the challenge for them should be to move from red to blue. What distinguishes winners from losers in the process of creating blue oceans is their attitude to strategy. They do not benchmark rivals, but adopt a new strategic logic.

Blue Ocean Paradox

Kim and Mauborgne found that only 14% of business launches were made in blue ocean markets, but that these 14% achieved 38% revenue impact and 62% profit impact. The 86% business launches in red oceans were only able to get 39% of total profit.

This paradoxical and dramatic imbalance in favor of blue oceans, may be explained by the fact that corporate strategy is heavily influenced by military strategy. Its language is filled with military references, such as chief executive “officers” and “headquarters”. Military strategy is about confronting an opponent and driving him off the battlefield. Blue ocean strategy, on the other hand, is about doing business where there is no rivalry.

Focusing on red oceans means accepting the constraining factors of war: to defeat a rival or to succeed in a limited terrain. This however, means denying the distinctive strength of the business world: the capacity to create new uncontested markets. As  more companies join existing markets and compete on minimizing cost, prices will go down. But competing on price is not a sustainable solution. You should therefore not outplay competition, but ignore them by searching and entering new and uncontested markets.

Blue Ocean Strategy

While striving for advantages over competition, the strategic thinking of companies often ends up in incremental improvement; imitation but not innovation. Sustainable and profitable growth can only be achieved by breaking out of the trap of imitation. This can be done by implementing value innovation as a strategy.

Value innovation involves a focus on value creation for the customer, and an emphasis on innovation. To pursue these new ways of doing things, ask yourself two questions, and depending on the answer act accordingly: (1) Are we offering our customers superior value? And (2) Is our price level accessible to the mass of buyers?

Are Red Oceans worthless?

Red ocean strategies are not useless. Your company must also master its traditional markets using conventional strategic planning tools. Red oceans will always matter, and are a fact of business life. But to focus on the red ocean is to accept the constraining factors of limited terrain and the need to beat an enemy to succeed. To sustain high performance, you must create your own blue oceans, and make competition irrelevant!

John Greijmans

juni 15th, 2018 · by John · Weblog NL

Ik had beloofd niet meer over de bitcoin te schrijven, en ga dat ook niet doen. Maar in mijn laatste blog over cryptovaluta was ik positief over de mogelijkheden die de onderliggende blockchain-technologie kan bieden. Daarop wil ik hier terugkomen, maar ik beloof het b-woord niet te gebruiken.

Blockchain is een populair onderwerp op sociale en traditionele media. Het voorkomt ruis, misverstanden en fraude, en zorgt over de hele administratieve keten voor transparantie. Onderzoeksbureau Gartner stelt dat “de blockchain is hoog in de hype en bevindt zich op het hoogtepunt van alle verwachtingen” en het “gaat de wereld op grote schaal veranderen”. Dat klinkt prachtig, maar is het ook waar?

Wat is blockchain?

Een blockchain is één gedistribueerde database die over meerdere computers (nodes) verspreid is opgeslagen en wordt bijgehouden. Het is een groeiende lijst van data-items, zoals geld, spaarpunten of contracten, die beschermd zijn tegen manipulatie en vervalsing. Zelfs de beheerder van de nodes kan deze gegevens niet vervalsen. Binnen dit gedistribueerde systeem vindt uitwisseling en verificatie van gegevens plaats tussen de vele nodes.

Nadelen van blockchain

Op papier en voor cryptovaluta functioneert de blokchaintechnologie ‘perfect’, maar in de praktijk zijn er nogal wat nadelen.

Het energieverbruik is extreem hoog, doordat elke transactie door een grote hoeveelheid computers moet worden gevalideerd. Vanwege het open-source karakter en de grote hoeveelheid data die voor altijd geregistreerd staan, groeit het block-chainnetwerk exponentieel. Het versturen van een ethereum, een alternatief voor het b-woord,  kost per transactie evenveel energie als anderhalf huishouden per dag. Dat is ongeveer vijfduizend keer duurder als een transactie met Visa. Een niet echt milieuvriendelijke oplossing dus.

Over vriendelijk gesproken. Voor technisch georiënteerden onder ons zal het allemaal wel te begrijpen zijn, maar voor de meeste mensen kenmerkt de blockchain-technologie zich niet door gebruiksvriendelijkheid. Met name de snelheid behoeft verbetering.

Voor de anarchisten onder de blockchainliefhebbers zal het een voordeel zijn, maar er is een groot probleem met de ontbrekende governance. Transacties kunnen worden afgesloten, maar er is geen toezichthouder die er voor kan zorgen dat ze ook worden afgedwongen. Dit wordt mede veroorzaakt omdat de identiteit van de betrokkenen niet is vast te stellen. In de meeste gevallen zijn de namen van betrokken partijen namelijk niet zichtbaar. Zou dat wel het geval zijn, dan is er een ander probleem: de ongewenste transparantie op transactieniveau. Alles is voor alle betrokkenen zichtbaar, en nog erger: het kan niet verwijderd worden. In het kader van de AVG is dat laatste wel een issue.

Niet doen dus, die blockchain?

Nee, dat gaat me te ver. Problemen zijn er om op te lossen en de ontwikkelingen gaan snel. Op allerlei gebieden worden experimenten uitgevoerd. Bij de gemeente Haarlem is een ‘proof of concept’ ontwikkeld voor het verifiëren van waardepapieren via een publiek blockchainnetwerk. De gebruikte technologie kan verifiëren dat informatie die wordt uitgewisseld correct is en niet kan worden gemanipuleerd.   

Als de echtheid van digitaal verstrekte documenten gewaarborgd is, hoeven mensen niet meer naar het gemeentehuis voor bijvoorbeeld een aanvraag voor een woning bij de woningbouwvereniging. Ook andere innovaties zijn mogelijk. De in Haarlem gebruikte  technologie neemt bovendien een aantal van de genoemde nadelen weg, zoals het energieverbruik  en de lage transactiesnelheid.

De blockchaintechnologie is (nog) geen wondermiddel, daarvoor zijn er te veel onopgeloste problemen. Anderzijds gaan de ontwikkelingen snel en biedt de technologie grote voordelen. Ik blijf het in ieder geval positief kritisch volgen. B-woord of geen b-woord.

John Greijmans

mei 22nd, 2018 · by John · Weblog NL

Ik had me voorgenomen geen artikelen meer over bitcoins te schrijven. Drie was mooi genoeg. Maar op mijn laatste blog kreeg ik een reactie van iemand die het niet met mij eens was. Dat juich ik toe, zeker omdat ik die niet zo vaak krijg, als het over bitcoins gaat. Daarom nog één keer: de bitcoin. De ontvangen reactie was kort: “Dit mag je dezelfde strijd noemen als de PTT Post tegen de e-mail. Blockchain is de toekomst.”. Maar ook een korte zin kan veel informatie bevatten.

Wat als eerste opvalt is het gebrek aan historische kennis. Dertig jaar geleden was er inderdaad een bedrijf dat PTT Post heette, tien jaar later heette het TPG Post, daarna TNT Post en nu alweer enkele jaren is de naam PostNL. Daarnaast is het natuurlijk niet “de PTT Post”, maar gewoon PTT Post. Wat echter van belang is, is dat deze organisatie, onder welke naam dan ook, nooit heeft gestreden tegen e-mails. Die vergelijking gaat dus mank. Maar er is wel iets te zeggen over de relatie tussen e-mail en bitcoin, zowel op het gebied van de gebruikte technologie en de eigenschappen van het product.

Technologie

E-mail is gebaseerd op internettechnologie. Die bestaat al zo’n veertig jaar en heeft zich bewezen door een veelheid van toepassingen. De bitcoin is gebaseerd op blockchaintechnologie, nog niet zo oud als het internet, maar wel veelbelovend. En die belofte voor de toekomst gaat vele malen verder dan cryptovaluta waar iedereen het mee associeert. Een half minuutje googelen levert je vele voorbeelden op van veel interessantere toepassingen.

Product

E-mail heeft niet alleen een groot deel van de communicatie op papier vervangen, het heeft schriftelijk communiceren veel gemakkelijker gemaakt. Vandaar de exponentiele toename in het gebruik. Uiteraard zijn er ook negatieve kanten, maar per saldo is sprake van een groot succes.

De bitcoin was bedoeld om geld te vervangen. Het gaat daarbij niet om het vervangen van papieren geld, dat was veel langer daarvoor al gedaan door giraal geld. In eerste instantie werd het eigendom van het giraal geld bijgehouden door banken met behulp van papieren registers. Deze werden later vervangen door computers. Zo bezien is de bitcoin niet nieuw; het is giraal geld dat wordt geregistreerd met blockchaintechnologie, registers op computers dus.

Giraal geld is bedoeld om te betalen en om saldi aan te houden voor het doen van toekomstige uitgaven. Niemand denkt dat zulk geld, afgezien van een kleine rentevergoeding, vanzelf en als maar meer waard wordt. Eén euro vandaag is één euro morgen, en niet opeens honderden euro’s.

Een leuk idee om de bitcoin voor betalingen te gebruiken, maar in de praktijk was dat wat onhandig en gebeurde het dus niet of nauwelijks. Cryptovaluta worden wel gebruikt om tegoeden aan te houden. Maar dan gaat iedereen denken dat die tegoeden vanzelf meer waard worden. Hoe dat feitelijk en objectief in zijn werk gaat kan niemand echter uitleggen. Anders dan uiteraard op basis van het next-fool-principe: je zoekt een andere gek die meer geld wil uitgeven aan iets dat intrinsiek niets waard is.

Tot slot

De overeenkomst tussen e-mail en bitcoin is dat beide gebaseerd zijn op elektronische technologie. Het grote verschil is dat een e-mail, afhankelijk van de inhoud, nog iets waard kan zijn. Een bitcoin heeft geen enkele intrinsieke waarde. In die zin lijkt een bitcoin op spam: je wilt het niet ontvangen, en als je het dan toch krijgt, wil je er zo snel mogelijk van af.

John Greijmans

mei 11th, 2018 · by John · Weblog NL

In 2016 heb ik een aantal kritische blogs over de Autoriteit Financiële Markten (AFM) geschreven. Zo hekelde ik het feit dat de AFM individuele medewerkers in een organisatie dwingt zich aan de geldende wet- en regelgeving te houden en het klantbelang centraal te stellen, maar weigert deze medewerkers te ondersteunen als dat tot een conflict met het management van die organisatie leidt.

Nu schrijf ik wederom over de AFM, maar dan in positieve zin. Wat las ik namelijk in een artikel in het NRC van 12 april 2018? De AFM stelt dat: “de tijd is rijp voor aanpak cryptomunten en digitale beursgangen”, en even verder “toezichthouder volhardt in kritiek op digitale ‘beursgangen’”.

In recente blogs heb ik duidelijk gemaakt dat ik niets van de bitcoin en andere cryptovaluta moet hebben. Zo schreef ik op 9 februari 2018: “je kunt rijk worden, maar je kunt ook alles verliezen, want er is niemand die garandeert dat de waarde van je bitcoin bewaard blijft. De waarde van de bitcoin is [..] wat de gek er voor geeft. En op 13 maart van dit jaar: “Er is dus een continue een groter wordende instroom van cryptovaluta. Zo ze al iets waard waren, worden deze “nep-valuta” steeds minder waard. Van zilver kun je nog een botervloot maken, maar aan cryptovaluta heb je niets. Geen veilige belegging dus.”

En nu pleit de AFM dat er snel Europese afspraken moeten komen over de regels rondom cryptovaluta en digitale  ‘beursgangen’. Deze oproep volgt op twee waarschuwingen. In juni 2017 wees de toezichthouder op de grote risico’s van beleggen in virtuele valuta, en in november van dat jaar waarschuwde zij over oplichting en manipulatie bij Initial Coin Offerings (ICO’s), een alternatief voor een traditionele beursgang. Bij een ICO geeft een bedrijf digitale ‘tokens’ uit (bewijzen van deelname), die dan kunnen worden gekocht en verhandeld door ‘investeerders’.

De waarde van de bitcoin steeg in 2017 van 900 dollar naar bijna 19.000 dollar en staat nu op minder dan 7.000 dollar. Er zijn dus mensen die aardig wat geld hebben verloren. In het echt als ze in december gekocht en later verkocht hebben, en virtueel als ze nog niet verkocht hebben, in de hoogstwaarschijnlijk ijdele hoop dat de prijs wel weer omhoog zou gaan.

Cryptomunten als bitcoin  waren oorspronkelijk bedoeld als betaalmiddel, maar daarvoor zijn ze in de praktijk te duur en te langzaam. Daarna zijn ze geëvolueerd naar een speculatieve belegging. “Investeerders lopen een zeer hoge kans op verlies van hun volledige inleg” zegt ook de AFM. ICO’s baren de toezichthouder al helemaal zorgen: de “anonimiteit leidt tot veel problemen. Crimineel gedrag, terrorismefinanciering [en] witwassen.

Wellicht enigszins megalomaan om me op gelijke voet te stellen met de AFM, maar als wij beiden het met elkaar eens zijn, dan moet het toch waar zijn: de bitcoin is niets waard.

John Greijmans

juni 15th, 2016 · by John · Weblog EN

Oneerlijke concurrentie verhindert Innovatie

De Oostenrijke econoom Joseph Schumpeter (1883 – 1950) staat bekend om zijn idee van innovatie als ‘creative destruction’. Creatieve destructie, wellicht beter te vertalen als creërende vernietiging,  is een proces van voortdurende innovatie, waarbij succesvolle nieuwe technieken de oude vernietigen.   

Innovatie is in het klantbelang want creëert een voortdurende opwaartse druk op de kwaliteit en een neerwaartse druk op de prijs van goederen en diensten. Innovatie is echter niet in het belang van de bestaande ondernemingen. Zij worden door de innovators zwaar onder druk gezet en verliezen vaak hun bestaansrecht. Zij proberen daarom door diverse oneerlijke handelspraktijken de innovatie te stoppen en zo hun marktpositie te behouden. En dat is duidelijk niet in het klantbelang.

 

Independent Insurances is de Creërende Vernietiger

Innovatie is niet hetzelfde als een technische uitvinding. Pas als een ontdekking – en die hoeft niet nieuw te zijn – in productie wordt genomen en waarde voor de klant en onderneming creëert, kan het innovatie worden genoemd.  Independent Insurances is zo’n innovator die de verzekeringsmarkt wil veranderen door er iets nieuws en beters voor in de plaats te zetten. Creërende vernietiging dus. 

De verzekeringsmarkt kan in twee woorden worden beschreven: intransparant en inefficiënt. Door enerzijds alle provisies en andere verborgen kosten af te schaffen en anderzijds de administratieve processen te verkorten en te digitaliseren, maakt Independent Insurances die markt transparanter en efficiënter. Het klantbelang blijft daarbij centraal staan, dus de klant krijgt de dienstverlening en het advies dat hij nodig heeft.

 

Bestaande marktpartijen zijn de Destructieve Vernietigers

Net als bij elke innovatie zijn de bestaande ondernemingen op de verzekeringsmarkt het slachtoffer. Met name tussenpersonen en vergelijkingssites zullen – als ze zich niet aanpassen en met de innovatie meegaan – het onderspit delven en verdwijnen. Maar dat laten ze niet over zich heen gaan! Twee voorbeelden uit de recente praktijk. 

Een volmachtbedrijf uit het zuidwesten van het land wilde Independent Insurances via de rechter dwingen haar portefeuille over de zetten naar de schamele twee volmachten die dat bedrijf had. De klant zou er niet op vooruit, en hoogstwaarschijnlijk zelfs erop achteruit gaan. Niet in het klantbelang dus. De tactiek van het volmachtbedrijf was om de innovator kapot te procederen.

 Ga naar www.independer.nl, beantwoord enkele vragen en de site presenteert de ‘beste’ verzekering. Je krijgt geen advies en Independer ontvangt een vergoeding van de verzekeraar voor elke afgesloten verzekering. Independer is dus afhankelijk van de verzekeraar.  

Ga naar de online-assurantieadviseur (www.independent.nl). Tijdens het hele proces van oriëntatie, het vergelijken en het afsluiten van een verzekering krijg je op diverse manieren persoonlijk advies. Je betaalt daarvoor een relatief lage vergoeding aan Independent Insurances, en Independent Insurances krijgt géén vergoeding van de verzekeraar. Independent Insurances is dus onafhankelijk van de verzekeraar, vandaar uiteraard de naam. 

Wat zegt Independer nu? Independent Insurances mag de url www.independent.nl niet meer gebruiken, en dreigt met de rechter. Weer een geval van de bestaande marktmacht die innovatie tracht tegen te houden.

 

Een mooie taak voor onze Minister

Vrijwel iedereen is er van overtuigd dat innovatie goed is. Het is goed voor de klant, vanwege de betere service en lagere kosten en het is goed voor de economie. Innovatie verbetert immers het concurrentievermogen van de Nederlandse bedrijven en creëert daarmee nieuwe banen en economische groei.  

Wil dat lukken dat zal het destructief-vernietigend vermogen van bestaande marktpartijen wel moeten worden ingeperkt. Minister Kamp, er is werk aan de winkel! Stel naast de Nederlandse economie ook het klantbelang centraal en grijp in! 

John Greijmans

april 23rd, 2016 · by John · Weblog NL

Voor de meeste mensen zijn  verzekeringen niet iets waar ze dagelijks mee bezig zijn. Het moet, soms is het zelfs verplicht maar leuk wordt het nooit. Laten we daarom eens op een geheel andere manier naar verzekeringen kijken, namelijk vanuit een historisch perspectief. En we beginnen vijfduizend jaar geleden. 

In den beginne waren er geen verzekeringen

De geschiedenis van het transport is niet begonnen met de auto, en zelfs niet met de uitvinding van het wiel. Ook voor de geschiedenis van de verzekeringen moeten we verder teruggaan dan de eerste polis.  

Het centrale idee achter een verzekering is het delen van een risico dat de verzekeringsnemer niet alleen kan of wil dragen. In China, zo’n drieduizend jaar voor het begin van onze jaartelling waren er handelaren die hun goederen over een wilde en gevaarlijke rivier moesten zien te krijgen. In plaats van de hele lading op één boot te plaatsen, verdeelden de kooplieden hun goederen over meerdere boten. Als er dan een boot kwam te zinken, hadden alle handelaren een beetje pijn, in plaats van één koopman heel veel pech en de anderen heel veel geluk. 

Ruim duizend jaar later maakten de Babyloniërs de volgende stap in de ontwikkeling naar de moderne verzekering.  De beruchte “oog-om-oog” koning Hamurabi introduceerde een nieuw financieel product: kooplieden konden hun lading financieren met een lening. Als de goederen veilig op de plaats van bestemming waren aangekomen moesten zij de lening met rente terugbetalen. Ging de vracht verloren door schipbreuk of piraterij, dan hoefde de getroffen koopman niets te betalen. 

Tot in de veertiende eeuw bleef de Babylonische verzekering in gebruik. De innovatie in het Genua van die tijd was dat de leenovereenkomst op papier kwam te staan. Dit was dus de geboorte van de verzekeringspolis. 

De Moderne Tijd laat een grote groei zien

In de zeventiende eeuw komen de levensverzekeringen op. De wiskundige Blaise Pascal ontwikkelde de kansberekening, die het mogelijk maakte het risico van een bepaalde gebeurtenis te berekenen. In die tijd ontwikkelde Edmund Halley, inderdaad die van de komeet, sterftetafels. Op basis daarvan kon de kans worden berekend wanneer iemand van een bepaalde leeftijd zou komen te overlijden. Daarmee werd het mogelijk om op rationele basis de premie voor een levensverzekering te berekenen. 

Kwam de levensverzekering tot stand onder het schijnsel van een komeet, voor de volgende stap in schadeverzekeringen was vuur nodig. Naar aanleiding van de grote brand van Londen in 1666 werd de eerste brandverzekeringsmaatschappij opgericht. In 1751 introduceerde Benjamin Franklin de brandverzekering in Philadelphia. Van hem zijn ook de toepasselijke uitspraken: “an ounce of prevention is worth a pound of cure” en “a penny saved is a penny earned”. 

De negentiende eeuw zag de geboorte van de verzekeringen tegen ongelukken en ander medisch ongemak. In Massachusetts, konden mensen zich verzekeren tegen de gevolgen van ongelukken met stoomboten of treinen. 

Aan het eind van de negentiende eeuw werd de auto uitgevonden. Daarmee kon echter van alles misgaan; van anti-blokkeringssystemen en stuurbekrachtiging had nog nooit iemand gehoord. Ongelukken waren dan ook aan de orde van de dag en de auto- en aansprakelijkheidsverzekering kwam als geroepen. 

Het toenemend gebruik van auto’s leidde tot een gigantische groei in de verzekeringsbranche. Zo startten de eerste tussenpersonen voor autoverzekeringen in 1934. Drie jaar later volgde de introductie van premies die berekend waren op basis van leeftijd van de bestuurder, het soort voertuig en de kilometrage. En in 1956 werd de eerste computer ingeschakeld om gegevens van verzekeringspolissen op te slaan. 

De 21e eeuw staat voor grote uitdagingen

In vijfduizend jaar is veel gebeurd; veel goede, maar helaas ook enkele minder goede dingen. Zo is, mede door affaires als die van de woekerpolis het vertrouwen van de consument in de financiële sector fors gekelderd. Daarnaast staat de branche bekend om zijn inefficiënte manier van werken: innovatie is een begrip dat niet voorkomt in het vocabulaire van de meeste verzekeraars. Op deze twee gebieden liggen dan ook de grote uitdagingen voor de nabije toekomst. 

Het is maar al te zeer bekend: vertrouwen komt te voet, maar gaat te paard. Het zal daarom een heel karwei zijn om het vertrouwen van de consument weer te verdienen. Rigoureuze maatregelen zijn daarvoor noodzakelijk. De belangrijkste daarvan is het afschaffen van de provisie op alle verzekeringen. Provisies zijn omzet-gerelateerd en worden betaald door de verzekeraar. Dit geeft perverse prikkels. Tussenpersonen zijn daardoor niet geneigd het belang van de klant centraal te stellen. Een transparante beloningsstructuur zal op termijn leiden tot een toename van het vertrouwen. 

De technologische achterstand is mede veroorzaakt door de op provisie gebaseerde vergoedingen. Verzekeraars kregen een percentage van de omzet als beloning voor hun activiteiten. Die vergoeding was echter niet gerelateerd aan die activiteiten, en daarom was er geen prikkel tot efficiënter werken. Het geld kwam toch wel.  Een vergoeding puur gebaseerd op activiteiten zal veel verzekeraars doen zoeken naar een efficiëntere manier van werken. Vergaande digitalisering van documenten en automatisering van processen zijn daarvoor de geëigende middelen. 

John Greijmans

april 18th, 2016 · by John · Weblog NL

“Werk verandert: van klantgericht naar klant beslist” is de titel van een artikel in NRC Handelsblad van ruim een maand geleden. Dit artikel trok mijn aandacht omdat ook in de financiële dienstverlening, onder druk van de voortschrijdende technologie en het oprukkend internet, het werk in de komende jaren drastisch gaat veranderen. Ik begin eerst met een aantal voorbeelden uit het artikel en tot slot enkele leerpunten voor de financiële dienstverlening. 

De Chirurg oefent met 3D

Met 3D-printen kan ik vóór de operatie een model maken van de bloedvaten of schedel van een patiënt. Op dat model kan ik bijvoorbeeld oefenen welke zaagsnede het meest geschikt is. Virtual reality en chirurgie door robots nemen een vlucht. Operaties worden minder invasief: er zijn steeds minder ingrijpende operaties nodig. Verder gaat de zorg richting preventie: je kunt straks op basis van je DNA-profiel zien op welke ziektes je meer kans maakt, en wat voor jou specifiek de beste behandeling is.  

De Makelaar concurreert met Google

Over tien jaar zijn bedrijven als Google onze belangrijkste concurrent. Zij zetten in op smart cities, waar gebouwen staan met allerlei met het internet verbonden sensoren en toepassingen. Met sensoren in led-verlichting kan je bijvoorbeeld meten hoe druk bezet een kantoorpand is. Met behulp van gezichtsherkenning in liften, word je automatisch naar de goede verdieping gebracht. Ook bouwen we ramen die energie opwekken uit zonlicht.  

De Visser laat klanten meekijken

De consument wil duurzame vis en wil weten waar de vis vandaan komt en hoe die gevangen is. Klanten kunnen live via internet meekijken met onze schepen. Daarbij verkopen wij direct aan de klanten, via online-kanalen. Door nieuwe technieken zien we precies welke vis waar zwemt en hoe we die het beste kunnen vangen. Stripmachines ontdoen de vis vervolgens van zijn ingewanden.  

De advocaat blogt maar blijft persoonlijk

Advocaten moeten zich tegenwoordig profileren via blogs en sociale media. De manier van communiceren met cliënten is veranderd: van één op één naar digitaal via e-mail of zelfs WhatsApp. Kunstmatige intelligentie en computers nemen veel standaard-invulwerk over. Overigens zie ik wel dat de rol van advocaat als persoonlijk adviseur groter zal worden; die is niet te vervangen door een robot. 

De boekhandelaar is een gastheer

Onze klanten komen niet meer voor boeken: die kun je ook online bestellen. Ze komen voor de beleving, dat wil zeggen een heel goede service en persoonlijk contact. Veel mensen denken dat je, om in een boekhandel te werken, van boeken moet houden, maar ik denk dat je vooral van mensen moet houden.  

De taxichauffeur hoeft niet meer zelf te rijden

Er is al veel gedigitaliseerd in ons vak, bijvoorbeeld de digitale rittenadministratie. In navolging van Uber gaan taxicentrales eigen apps aanbieden voor het bestellen van taxi’s. Ik ben niet optimistisch over het vak van taxichauffeur; rond 2026 zijn er geen taxichauffeurs meer nodig. Kijk maar hoe snel het gaat met zelfrijdende auto’s.   

En de financiële dienstverlening dan?

Tsja, de financiële dienstverlening die blijft achter. Kijken we naar de chirurg, de makelaar en de visser dan zien we dat technologie heel belangrijk is. In de verzekeringswereld werken we nog met software van vijftig jaar geleden die alleen onleesbare hoofdletters kan printen. De pdf is de grootste innovatie in deze branche! Alleen jammer dat je die eerst moet printen, dan met de hand invullen, scannen en terug sturen naar de verzekeraar, waar alles weer met de hand wordt ingevoerd. 

Naast technologie noemen de advocaat en de boekhandel persoonlijk advies en beleving een goed middel om het contact met de klant te houden. In de verzekerings- en bancaire wereld wordt de klant nog steeds als melkkoe gezien. Iets waar je zo veel mogelijk provisie op moet verdienen of aan wat je idioot hoge tarieven moet rekenen. En als het dan niet om geld gaat wordt de klant wel slachtoffer van het rücksichtslos toepassen van verkeerd geïnterpreteerde regeltjes. Klantbelang centraal stellen wordt alleen met de mond beleden. 

Gelukkig hoeft de financiële dienstverlener alleen maar om zich heen te kijken, om te zien dat het ook anders kan. Anders, maar ook beter. Beter voor de klant, maar ook voor de financiële dienstverlener.   

John Greijmans

november 8th, 2014 · by John · Weblog NL

De angst voor nadelige consequenties van (technologische) vooruitgang is oud. Socrates leefde in de vierde eeuw vóór onze jaartelling, en was een van de grootse filosofen aller tijden. Hij vond het gebruik van papier een bedreiging. Hij was namelijk bang dat het opschrijven van gedachten er toe zou leiden dat mensen zaken zouden vergeten. Ze hoefden immers niets meer te onthouden omdat alles op papier stond. In zijn visie zou een zinvolle (filosofische) dialoog tussen twee of meerdere mensen niet meer mogelijk zijn.

Een meer recent voorbeeld. In 1997 versloeg de supercomputer Deep Blue de schaakkampioen Garry Kasparov. Voor velen was dit het teken dat de computer uiteindelijk ook de mensheid zou verslaan. Echter, één jaar later nam Kasparov revanche en wel door samen te werken met een…. computer! Deze combinatie van brute rekenkracht en menselijke intuïtie won de wedstrijd. Mens-machine combinaties bleken telkens de winnen, zelfs als niet de beste grootmeesters en sterkste computers werden ingezet.

Er zijn meerdere voorbeelden dat de samenwerking tussen mens en machine de gezamenlijke prestatie kan verhogen. Het geheel is inderdaad meer dan de som van de delen. Het schrikbeeld van de computer die de mens verslaat is dus niet uitgekomen. Sterker, de wereld van computer en smartphone heeft per saldo ons leven gemakkelijker gemaakt op dezelfde manier zoals dat eerder is gebeurd met papier, boekdrukpers en telefoon.

Zowel in het geval van Socrates als Deep Blue, hebben de doemdenkers ongelijk gekregen:

Schaken

Schaak is voor velen een complex spel. Maar de regels die er aan ten grondslag liggen zijn gemakkelijk in voor een computer “begrijpbare” algoritmes te vertalen. Als de computer voldoende rekenkracht heeft, kan die snel miljoenen mogelijkheden doorrekenen en de beste zet kiezen. De computer denkt dus niet en zeker niet intuïtief, hij rekent!

Filosoferen

De grote denker Socrates maakte in ieder geval één grote denkfout: de hersencapaciteit die vrijkomt doordat je niet alles meer hoeft te onthouden kun je gebruiken voor meer creatieve en complexe denkprocessen. En wat vijfentwintighonderd jaar geleden gold voor papier, geldt nu voor de ongekende toegang die we hebben tot digitaal vastgelegde kennis. De grote Google-computer is het mythische wezen dat op elke vraag een antwoord weet.

Digitale hulpmiddelen en netwerken bieden ons de mogelijkheid om op een gigantische schaal, kennis en ideeën te delen. Natuurlijk wordt er veel onzin geproduceerd op Facebook en Twitter, maar mensen die veertig jaar geleden alleen maar naar tv konden kijken (eenrichtingsverkeer) zijn nu actief bezig met anderen. Ze consumeren nog steeds, maar hebben nu ook de kans om feedback te geven en te ontvangen (tweerichtingsverkeer).

Waar de meeste mensen vroeger na de middelbare school niet meer aan schrijven toekwamen, communiceren ze nu weer schriftelijk, via Facebook of Twitter, maar ook via de meer serieuze blogs en online discussies. Ik ben de eerste om toe te geven dat we nog lang niet allemaal op het niveau van Socrates zitten, maar we communiceren in ieder geval weer tweezijdig. En dat is een grote vooruitgang.

John Greijmans

februari 28th, 2014 · by John · Weblog NL

 

Er zijn veel definities voor ondernemen. Welke definitie van ondernemerschap je ook kiest, vernieuwing zou een belangrijk, zo niet het belangrijkste element moeten zijn. Ondernemers zien kansen om te innoveren, en grijpen die kans. Daarvoor zijn het ondernemers. Ondernemen komt echter ook met risico’s, en dat is het tweede element in mijn ideaaltypische definitie.

In de eerste plaats is er het risico van de vraag. Zijn toekomstige klanten bereid de visie van de ondernemer te volgen en zijn innoverende producten of diensten af te nemen voor een acceptabele prijs? Betreft de innovatie de toepassing van nieuwe methoden en technieken dan komt het risico van de technologische mogelijkheid om de hoek kijken.  Kan het idee wel worden gerealiseerd? Als derde is er het risico van de uitvoering. Kan de ondernemer de juiste partners en medewerkers aantrekken om de vernieuwing daadwerkelijk te implementeren?  Last but not least, is er het financiële risico. Is er voldoende extern vermogen om de realisatie van de innovatie te financieren.

Onze innoverende ondernemer –met excuses voor het pleonasme- moet dus vier verschillende types onzekerheid managen: is er voldoende vraag, kan het technologisch, heb ik de juiste partners en medewerkers, en heb ik voldoende geld? Hij moet daarbij in acht nemen, dat niet alle risico’s beïnvloed kunnen worden. Risico managen betekent soms ook risico accepteren.

Bij het innoveren en managen van onzekerheden zien ondernemers zich vaak gevangen in een cirkelprobleem. Aan de ene kant kunnen risico’s worden beperkt, maar is daar soms onvoldoende vermogen voor aanwezig. Bijvoorbeeld het ontwikkelen van een nieuwe markt om het bovengenoemde vraagrisico te beperken, is alleen mogelijk als er voldoende geld is om ontwikkeling en bijbehorende aanloopverliezen te dekken. Aan de andere kant zijn vermogensverschaffers alleen bereid zijn de innovatie te financieren als alle risico’s in kaart zijn gebracht en worden gemanaged.

Er zijn drie manieren om uit deze haast uitzichtloze situatie te komen:

  • Lean-start-up methode. Op basis van het innovatieve idee wordt een minimum viable product (MVP) gemaakt: een product (of dienst) dat de alleen de essentiële kenmerken van de innovatie bevat. De MVP wordt getest, zowel technologisch als in de markt, om te kijken of de risico’s acceptabel zijn.
  • Mijlpalenplan. Definieer de mijlpalen noodzakelijk om de innovatie tot een commercieel succes te maken. De initiële investering is beperkt (alleen voor de eerste mijlpaal). Daarna wordt per mijlpaal bekeken of verdere financiering noodzakelijk en wenselijk is. Door het inbouwen van stop-loss momenten wordt het risico voor de financier verminderd.
  • Partners. Een ondernemer hoeft niet alles alleen te doen. Door samen te werken met partners met elk hun eigen expertise kunnen risico’s worden gedeeld en onzekerheden aanzienlijk verminderd. Door bijvoorbeeld bepaalde taken uit te besteden worden kosten variabel gemaakt en de initiële investering aanmerkelijk lager.

Ondernemerschap, innovatie en het omgaan met onzekerheden gaan hand in hand. Een ondernemer moet inventief, creatief en opportunistisch zijn om dat allemaal te kunnen managen. Een forse dosis overtuigingskracht om investeerders het laatste duwtje te geven, kan daarbij goed van pas komen. De beloning van een innovatie ligt daarbij in de toekomst.

John Greijmans

 

 

 

februari 13th, 2014 · by John · Weblog NL

De toekomst voorspellen is moeilijk, maar met de toekomst realiseren kun je vandaag al beginnen. Dit is een spreekwoordelijke “waarheid als een koe”, maar een die voor veel managers wordt vergeten. Toch is het de taak van elke leider om uit te vinden waar de wereld naar toe gaat, en om zijn organisatie daarop voor te bereiden.

Vernieuwen maakt een ondernemer succesvol

Innovatie creëert de mogelijkheid je te onderscheiden van je concurrent en is daardoor een bron van groei. Of het nu gaat om het toepassen van nieuwe technologieën, een business opportunity of een effectievere manier van werken, iedere succesvolle innovatie start met een nieuw idee om de huidige manier van werken radicaal te veranderen en daarmee waarde te creëren voor de belanghebbenden.

Wat is het belangrijkste kapitaal van een ondernemer? Dat is niet geld! Het is de vaardigheid om nieuwe dingen te realiseren, daarmee de concurrentie voor te blijven en daardoor ook in financiële zin waarde te creëren. Succesvolle ondernemers zijn geen kapitalisten, het zijn opportunisten. Zij zien de kans die anderen niet zien, én weten die ook te realiseren.

En dan zijn ze succesvol, en dan….

Helaas duurt niets zo kort als succes. Als de innoverende onderneming succesvol is verandert er iets in de genen van de ondernemende managers. Innovatie is misschien nog altijd het buzz woord, maar in de praktijk ligt de nadruk op het zo efficiënt mogelijk leveren van het product of de dienst. Zelfs als de hele wereld aan het veranderen is, blijft onze niet meer zo ondernemende ondernemer hangen aan het zo efficiënt mogelijk maken van zijn verouderde business model. Vaak net zo lang tot het te laat is.

Realiseer de toekomst

Een business model dat je gisteren nog succesvol maakte, kan je morgen een faillissement bezorgen. Innoveren moet je niet doen, je moet het blijven doen. 

Efficiënter werken en geld verdienen blijft daarbij uiteraard van belang. Een onderneming die zijn geplande omzetgroei en zijn financiële doelstellingen niet haalt, zal het ook niet lang volhouden. Geld blijft belangrijk. Maar wil je de concurrentie voorblijven dan zul je nieuwe ideeën moeten blijven bedenken en uitvoeren. De toekomst voorspellen blijft lastig, maar als je morgen behandelt als vandaag dan ben je in ieder geval bezig de toekomst te realiseren.

 John Greijmans

« Older Entries