Posts Tagged ‘Ondernemen’

juli 17th, 2013 · by John · Weblog NL

Laatst las ik een interessant artikel van Brigitte Spiegeler, advocaat te Den Haag en Parijs en Charlotte Heilmann, Rechtsanwältin te Den Haag. Beiden zijn werkzaam bij Spiegeler Advocaten, partner van BRIGHTIDEAZ. De vraag die werd behandeld was: wie is aansprakelijk als een gekocht kunstwerk een vervalsing blijkt te zijn, de koper of de bemiddelaar (in dit geval een veilinghuis)? Ik geef een korte samenvatting en besluit met een persoonlijke conclusie over het nut van algemene voorwaarden.

Wat was er gebeurd?

Een bedrijf had op een veiling in 2006 het schilderij <<Rotes Bild mit Pferden>>,  gesigneerd <<Campendonk 1914>> voor € 2,4 miljoen gekocht. Van het originele schilderij bestond geen afbeelding. Het stond slechts vermeld in een catalogus uit 1920 en het werd sinds WOII vermist. Heinrich Campendonk (1889-1957) was namelijk, als “ontaarde” kunstenaar tijdens de Nazi-dictatuur van Duitsland naar Nederland gevlucht.

Het schilderij bleek echter niet van Campendonk, maar van de vervalser Wolfgang Beltracchi. De koper stelt daarop het veilinghuis aansprakelijk, dit stelt dat zij haar aansprakelijkheid contractueel had uitgesloten, en dus moest de rechter er aan te pas komen.

Wat zegt de Duitse rechter?

De rechter stelt dat het veilinghuis uitgebreid technisch onderzoek had moeten doen. Veilinghuizen fungeren, als experts op hun gebied en zijn daarom verplicht de herkomst van schilderijen te controleren. Omdat het schilderij vermist is geweest, er geen afbeelding of verdere informatie aanwezig was en gezien de verwachtte opbrengst, was het niet voldoende dat het veilinghuis het schilderij alleen door eigen medewerkers en familie van de kunstenaar heeft laten bekijken. Ondanks de contractuele uitsluiting was het veilinghuis toch aansprakelijk.

Hoe is de situatie in Nederland?

Ook Nederlandse veilinghuizen beperken hun aansprakelijkheid in hun algemene of contractuele voorwaarden. Spiegeler en Heilmann betwijfelen of deze aansprakelijkheid inderdaad kan worden uitgesloten. In 2012 oordeelde het Gerechtshof Amsterdam namelijk, dat Christie’s Nederland niet aansprakelijk was voor de verkoop van een schilderij dat voor meer dan 50% geretoucheerd bleek te zijn. Christie’s had namelijk het schilderij door externe deskundigen en door eigen medewerkers laten onderzoeken, en de retoucheringen waren in de catalogus vermeld.

Wat betekent dit voor ondernemers?

Zowel het Gerechtshof als de Duitse rechtbank stellen dat een veilinghuis een goede onderbouwing dient te geven en dat een actieve onderzoek- en mededelingsplicht is vereist. Dit soort uitspraken passen in een trend om de kopende partij te beschermen en steeds meer verantwoordelijkheid en zorgplicht te leggen bij de bemiddelende partij. Zij zijn de expert en kunnen deze verantwoordelijkheid niet afwentelen op de koper. Algemene leveringsvoorwaarden bieden in dit geval slechts een vals gevoel van zekerheid.

John Greijmans

juni 11th, 2013 · by John · Weblog NL

Volgens Wikipedia is “het wezenlijke kenmerk van het ondernemerschap […] dat iemand ondernemer wordt op eigen risico”. Als het goed gaat dan plukt zij de vruchten en als het niet goed gaat lijdt zij verlies. Vaak wordt daarom gesteld dat ondernemen gelijk staat aan risiconemen. Ik vraag me af of dat wel zo is?

 Wat is risico?

Risico is een gebeurtenis die zich voordoet en consequenties heeft. Als het regent (gebeurtenis), word ik nat (consequentie). Theoretisch kunnen die gevolgen positief of negatief zijn. In het dagelijks taalgebruik gaat men vaak alleen uit van de nadelige consequenties. Er is daarnaast altijd sprake van een kans dat een gebeurtenis zich voordoet. Deze kans ligt tussen de 0% en 100%. Is de kans 0% of 100%, dan is sprake van zekerheid en is er dus geen risico. Simpel gezegd: als het regent (100%) word je nat en als het niet regent (0%) blijf je droog.

Risico is dus de kans van het optreden van een gebeurtenis maal de gevolgen van die gebeurtenis. Een grote kans hoeft daarom geen groot risico te betekenen. Als de kans groot is dat het even gaat motregenen, is het risico dat ik drijfnat word niet al te groot. Een verlies kan verschillende oorzaken hebben. Voor ondernemers zijn drie categorieën risico’s relevant:

  • Marktrisico: het risico dat de prijzen op de markt zich ongunstig ontwikkelen
  • Kredietrisico: het risico dat een klant of leverancier niet aan zijn verplichtingen kan voldoen
  • Operationeel risico: het risico dat mensen of systemen in de fout gaan, of dat een onvoorziene gebeurtenis, het bedrijf schade toebrengt

Wat moeten we met een risico doen?

Al eeuwenlang baseren ondernemers beslissingen op het afwegen van risico’s. Tegenwoordig noemen we dat risicomanagement, en managen is wat we moeten doen met risico’s. Risicomanagement omvat het identificeren, het kwantificeren en het beheersen van risico’s. Afhankelijk van de aard van het risico grijpen beheersmaatregelen in op de oorzaken of op de gevolgen. Het doel van risicomanagement is dus het verminderen van de kans dat de gebeurtenis zich voordoet en/of de consequenties daarvan. Er zijn vier manieren om risico’s te beheersen:

  1. Voorkomen: de kans en/of de consequentie wegnemen, zodat de gebeurtenis zich niet meer voordoet.
  2. Verminderen: de kans en/of de consequentie afzwakken.
  3. Uitbesteden: het risico onderbrengen of verzekeren bij iemand anders.
  4. Accepteren: afhankelijk van de omvang van het risico (kans x gevolg) kan dit de beste strategie zijn. Voorkomen en verminderen is immers niet altijd (volledig) mogelijk en verzekeren kost geld.

 

Ondernemen en Risiconemen

We leven in een onzekere wereld. Er kan van alles gebeuren dat maakt dat we onze doelstellingen, zoals winst maken of groeien niet halen. Dat wil echter niet zeggen dat we daarom maar klakkeloos risico’s moeten gaan nemen. Als een ondernemer zijn doelstelling wil halen zal zij de risico’s moeten managen. Risico’s nemen, of beter gezegd risico’s accepteren is hooguit een onderdeel van risico management.

 

John Greijmans

mei 22nd, 2013 · by John · Weblog NL

Ik weet dat ik de bovenstaande vraag al vaker heb gesteld, en ik weet ook dat ik hem net zo vele malen in mijn blogs heb getracht te beantwoorden. Waren al deze antwoorden dan fout? Nee, dat niet. Maar het ondernemerschap heeft zoveel aspecten, dat ik telkens weer wat nieuws leer.

Ondernemerschap is niet alleen een veelzijdig begrip, het is ook een breed concept. Velen denken bij ondernemers aan door venture capitalists gefinancierde hoogtechnologische start-ups. Bij anderen, roept het de associatie van midden- en kleinbedrijf op. Weliswaar kan ondernemerschap voor sommigen ook in grote bedrijven plaats vinden, maar er zijn ook veel mensen die dat grote onzin vinden. Wat is ondernemerschap dan wel?

Op het internet vond ik een mooie definitie van Howard Stevenson: “entrepreneurship is the pursuit of opportunity beyond resources controlled”. In een, toegegeven niet al te beste vertaling van mijn hand betekent dat: ondernemerschap is het realiseren van kansen door te investeren. Drie begrippen staan centraal in deze definitie:

Realiseren

Een ondernemer ziet niet alleen kansen, hij wil ze ook verwerkelijken. Kansen zien is op zich al niet gemakkelijk voor sommige mensen, maar verwerkelijken vereist dat er snel en daadkrachtig wordt gehandeld. Tijd is geld. En een ondernemer wil geld verdienen, niet opsouperen. Ondernemerschap vereist daarom de drive om iets te doen, om iets klaar te spelen. Inderdaad om iets te realiseren.

 Kansen

Een kans is iets nieuws. Het is er nog niet, maar de ondernemer ziet de mogelijkheid om het te realiseren. Dat nieuwe kan een echte innovatie zijn, maar ook het verbeteren van bestaande producten biedt kansen. Daarnaast is het met bestaande producten nieuwe (buitenlandse) markten betreden of producten om een andere manier produceren ook vernieuwing en dus een kans.

Investeren

Een aankomend ondernemer ziet een kans en wil die realiseren. Dat is mooi. Maar zoals al gezegd, tijd is geld en onze ondernemer heeft maar heel weinig startkapitaal. Dus denkt hij, zo weinig mogelijk uitgeven. Fout! Voor het realiseren van kansen heb je middelen nodig, en middelen kosten geld. Een beginnend bakker die geen geld wil investeren in een oven, zal de kans die hem geboden is niet tot werkelijkheid kunnen maken.

Het realiseren van kansen vereist dus investeringen, en investeringen vereisen geld. Geld dat uitgegeven zal moeten worden, wil de ondernemer succesvol zijn. Helaas is geld uitgeven een noodzakelijke, maar geen voldoende voorwaarde om te slagen als ondernemer. Het risico blijft bestaan dat de kans, of geen kans blijkt te zijn of niet gerealiseerd kan worden. Geld kwijt! En hier komen we weer terug bij het centrale uitgangspunt van ondernemen: risico nemen om successen te kunnen creëren.

John Greijmans

mei 5th, 2013 · by John · Weblog NL

Een simpele definitie van ondernemerschap is: een ondernemer zijn. Helaas is dat een nietszeggende definitie. Het enige wat wordt gezegd, is dat ondernemerschap ondernemer zijn is. Wat is dan ondernemer zijn?

Een ondernemer of entrepreneur is iemand die innoveert, die nieuwe “dingen” introduceert. Zij ziet kansen in de markt, realiseert die en creëert daarbij waarde, voor zichzelf en voor haar klanten. De nieuwe dingen kunnen betrekking hebben op een uitbreiding van al bestaande activiteiten, tot het starten van volledig nieuwe projecten.  Ondernemen kun je doen als zelfstandige, maar je kunt ook een intrapreneur zijn. Als intrapreneur ben je weliswaar in loondienst van een vaak grote onderneming, maar je bent  ondernemer als je bezig bent iets volledigs nieuws op te bouwen.

Ondernemen is dus een breed begrip, er kan van alles onder vallen. Aan de ene kant heb je de “eenpitter” die soms alleen maar parttime bezig is. Aan de andere kant zijn er de grote ondernemingen die volledig nieuwe activiteiten in nieuwe gebieden starten, zoals Shell die in Qatar een veredelingsfabriek voor gas bouwt voor een bedrag van € 18 miljard.

In de economische theorie is ondernemen altijd onderbelicht geweest. De grote uitzondering was de 20e-eeuwse econoom Joseph Schumpeter. Volgens hem was een ondernemer iemand die een nieuw idee of uitvinding kon en wilde transformeren tot een innovatie, dat wil zeggen een nieuwe toepassing van dat idee of die uitvinding. In de jaren zeventig van de vorige eeuw, definieerde Peter Drucker een ondernemer als iemand die bereid was haar carrière en financiële zekerheid op spel te zetten om eenidee te realiseren. Frank H. Knight onderscheidde in dit verband twee vormen van onzekerheid:

  • Onzekerheid als een statistisch meetbaar risico; bijvoorbeeld de kans om met één dobbelsteen tweemaal zes  achter elkaar te gooien.
  • Onzekerheid die niet te kwantificeren is; bijvoorbeeld de kans dat je je een rode bal trekt uit een emmer, waar je niet weet hoeveel ballen (rood of andere kleuren) in die emmer zitten.

Ondernemerschap heeft betrekking op de tweede vorm van onzekerheid: eigenlijk weet je nauwelijks iets en het enige wat je kunt doen is de goede bal uit de emmer trekken. Maar er is geen enkele garantie (zelfs geen statistische) op succes.

Ondernemers worden vaak vergeleken met managers. Managers zijn meer gestructureerd in hun werk, maar zijn niet graag bereid om risico te nemen. Ondernemers willen wel risico nemen, maar dé ondernemer bestaat niet. Je hebt de ondernemer als vernieuwer, de uitvinder, de promotor van iets nieuws en de organisator, die zorgt dat het gebeurt.

Ondernemerschap is dus een breed, en daarom vaag begrip. Een ondernemer hoeft geen zelfstandige te zijn, ook vanuit loondienst kun je “dingen” ondernemen. Streven naar winst is geen noodzakelijk vereiste; je hebt ook cultureel ondernemers die iets willen opbouwen zonder dat dat direct financiële voordelen hoeft op te leveren.

Als er iets gemeenschappelijk is in de diverse vormen van ondernemerschap, dan is dat vernieuwing, ofwel innovatie. Een ondernemer zorgt ervoor dat er vandaag iets is, dat er gisteren nog niet was. Zij levert daarmee een belangrijke bijdrage aan de groei van de economie.

John Greijmans

april 15th, 2013 · by John · Weblog NL

Als ondernemer moet je van veel zaken verstand hebben. Je moet weten wat je klant wil en hoe jouw product of dienst voorziet in de behoefte van die klant. Maar als deze activiteiten onvoldoende opleveren, heeft ondernemen weinig zin.

Voor de meeste ondernemers is hun bedrijf de grootste en vaak enige investering. Het gaat niet alleen om geld, maar ook om investeren in termen van tijd en persoonlijke opofferingen. Van investeringen in aandelen of obligaties is de waarde bekend, maar van de waarde van hun eigen bedrijf weten veel ondernemers nauwelijks iets.

Een groot deel van startende ondernemers faalt. Oorzaken hiervan zijn velerlei. Ondernemers komen er achter dat er geen geld (meer) is om het bedrijf draaiende te houden. Er zit geen groei in de onderneming, de groei levert geen winst op, of de winst wordt niet omgezet in geld. Daarnaast kan een onderneming worden gedwongen te stoppen als niet wordt voldaan aan wettelijke verplichtingen.

Willen ondernemers hun onderneming laten floreren, dan moeten zij begrijpen hoe hun bedrijf geld kan opleveren of, met andere woorden hoe waarde gecreëerd kan worden. Toen dit de afgelopen week door mijn hoofd spookte, dacht ik onmiddellijk: waarom sturen we ze niet op training? Daar zouden ze dat allemaal kunnen leren.

Maar dat is, zoals de Engelsen zo mooi zeggen begging-the-question. Hoe zou een dergelijke training er uit moeten zien? Na wat brainstormen kwam ik tot de volgende vier modules:

1. Hoe kan ik de waarde van mijn bedrijf bepalen?

Vanuit financiële begrippen als balans, resultatenrekening en de daarvan afgeleide kengetallen moet worden ingegaan op het ultieme doel van elke onderneming: het creëren van waarde. Het bepalen van de waarde van een bedrijf zou aan bod moeten komen door middel van een casus over een bedrijfsovername.

2. Hoe kan ik waarde creëren met mijn onderneming?

Waarde bepalen is een eerste stap. De waarde van een bedrijf verhogen is veel belangrijker. Aan de hand van zeven value drivers moet geleerd worden een strategisch of business plan te ontwikkelen dat concrete acties oplevert om waarde te creëren. Daarbij moet zeker worden ingegaan bij het opvolgen van deze acties om zeker te zijn dat waarde inderdaad wordt gecreëerd.

3. Hoe kom ik aan het geld om de groei te financieren?

Ondernemingen starten of doen groeien vereist investeringen. Deze moeten worden gefinancierd. Aantrekken van vermogen kost geld. Interne financiering door winst niet uit te keren, is echter alleen mogelijk als er winst wordt gemaakt. Daarom moet worden ingegaan op het vrijmaken van vermogen dat is vastgelegd in bedrijfsmiddelen. Dit is gratis geld.

4. Wat zijn de zaken waarmee ik verder nog rekening moet houden?

Als ondernemer moet je voldoen aan wettelijke verplichtingen. Daarnaast is er een aantal praktische zaken waarmee je rekening moet houden wil jouw bedrijf succesvol worden en blijven. In de laatste module wordt daarom inzicht gegeven in praktische zaken en wettelijke verplichtingen op gebied van financiële administratie, belastingen, personeelszaken en juridische zaken.

Zo de opzet van de training “Financieel Management voor Ondernemers” is klaar. Nu alleen nog iemand vinden die training gaat ontwikkelen en hem ook kan geven. Ach, misschien ga ik het zelf wel doen…

 

John Greijmans

 

april 10th, 2013 · by John · Weblog NL

Wat is ondernemerschap? Het lijkt een simpele vraag, maar een definitie geven van is lastig. Het begrip ondernemerschap heeft namelijk meer dan één betekenis. Aan ene kant van het spectrum kan de term ondernemer slaan op iemand die initiatieven neemt en erg goed is in het teweegbrengen van veranderingen en nieuwe dingen opstarten. Een eigenschap die vrij zeldzaam is. De andere kant van het spectrum laat ons de ondernemer zien als iemand die als zelfstandige werkt.

In het Engels worden de vernieuwende ondernemers aangeduid als entrepreneur. Dit woord komt van het Franse entreprendre en betekent inderdaad ondernemen. Het Engelse woord undertaker bestaat ook, maar verwijst tegenwoordig naar een heel specifieke vorm van ondernemen: de begrafenisondernemer.

Wikipedia definieert een ondernemer als “een persoon die zich ten doel stelt zich een inkomen te verschaffen door met een bepaalde combinatie van arbeid, kapitaal en kennis een bedrijf te leiden of in stand te houden”. De Oostenrijkse econoom Joseph Schumpeter (1883-1950) definieert een ondernemer door de nadruk te leggen op innovatie. Ondernemerschap gaat bij hem vooral om nieuwe producten, nieuwe productiemethoden, nieuwe markten en nieuwe organisatievormen.

Voor velen onder ons zijn ondernemer en zelfstandige (met of zonder personeel) synoniemen. Beide begrippen overlappen elkaar inderdaad voor een groot deel, maar toch zijn er significante verschillen. Ik wil er hier vier noemen.

  1. Een onderneming is gericht op het creëren van waarde. Het gaat bij een zelfstandige in de eerste plaats om het genereren van inkomen. Vaak is de persoon dan ook geruime tijd in loondienst geweest. Bij een onderneming gaat het in de eerste plaats om de waarde van het bedrijf te doen toenemen. Theoretisch zou dat kunnen, zonder ooit winst te maken. Op langere termijn gaat de waarde toename om bedragen die vele malen groter zijn dan het jaarsalaris van de zelfstandige, uiteraard inclusief vakantiegeld.
  2. Een ondernemer kan snel waarde creëren. Voor een zelfstandige duurt het wel even voor hij één miljoen aan inkomen heeft gegenereerd, en dat inkomen is dan al wel inmiddels opgesoupeerd. Een onderneming kan vijf jaar na de start al vele miljoenen waard zijn. Als de ondernemer besluit tot verkoop krijgt hij dit geld op de bank gestort.
  3. Het risico van ondernemen is hoog. Als waarde creatie zo gemakkelijk was, hadden al veel meer mensen besloten ondernemer te worden. Tegenover de kans om miljoenen te verdienen staat altijd de mogelijkheid alles te verliezen wat ooit aan tijd en middelen in het bedrijf is gestort. Dat soort risico’s moet je wel bereid zijn te nemen.
  4. Ondernemerschap heeft bijna altijd iets van innovatie in zich. Het gaat daarbij om substantiële vernieuwing die ver boven de mogelijkheden van de zelfstandige uitgaat. Innovatie (zoals boven gedefinieerd) geeft de onderneming een voorsprong op de concurrentie en maakt het daardoor mogelijk om waarde te creëren.

John Greijmans

maart 19th, 2013 · by John · Weblog NL

Als je vraagt naar de doelstelling van een onderneming, zullen de meesten ‘winst maken’ antwoorden. Het laatste wat een bedrijf echter wil, is winst maken. Daar moet je namelijk alleen maar belasting over betalen. Wat is dan wel het doel van een onderneming?

Een bedrijf is een ding, en kan daarom niets willen. Het gaat dus niet om wat het bedrijf wil, maar wat de bij een bedrijf betrokken mensen willen. Deze (groepen van) mensen worden aangeduid met de term stakeholders (belanghebbenden). Eigenaren en medewerkers zijn stakeholders. Daarnaast hebben ook klanten, leveranciers, partners en de overheid ook een belang bij de onderneming. Iedere groep heeft haar eigen doelstellingen, maar er is ook een algemeen belang: de gezondheid van het bedrijf.

Het doel van een onderneming is dus een samensmelting van de doelen van de stakeholders. Deze samensmelting cumuleert in de doelen van de eigenaren. De eigenaren hebben een ultiem belang bij het bedrijf. Zodra de resultaten van een bedrijf niet meer in lijn zijn met het belang van de eigenaren, zullen de eigenaren de bedrijfsactiviteiten staken. Als er geen bedrijf meer is er ook geen belang meer voor de andere stakeholders.

Het doel van de eigenaren is waardevermeerdering van het bedrijf. De waarde van een bedrijf is de optelling van de (contant gemaakte) verwachte toekomstige vrije kasstromen. En hier zit het uiteindelijke doel: het vergroten van de waarde van het bedrijf ten behoeve van de eigenaren. De waarde wordt vergoot door de toekomstige kasstromen te maximaliseren.

Het genereren van toekomstige geldstromen is dus het doel van een onderneming. Hierbij moet uiteraard rekening worden gehouden met de belangen van andere stakeholders. Hun doelen staan misschien niet voorop, maar hun inbreng is wel cruciaal.

John Greijmans

 

maart 14th, 2013 · by John · Weblog NL

Creatieve vernietigers, het lijkt haast een scheldwoord, maar het is een, inderdaad paradoxale term uit de economische theorie. De Oostenrijkse econoom Joseph Schumpeter (1883–1950) gebruikte in zijn meesterwerk Capitalism, Socialism, and Democracy (1942) de term creative destruction om aan te geven hoe ondernemers economische groei kunnen creëren. Groei werd gecreëerd door eerst iets te vernietigen.

Door radicale innovaties vernietigt een ondernemer de waarde van bestaande (monopolistische) bedrijven. Maar deze innovaties leiden op hun beurt weer tot waarde-creatie bij de innoverende, veelal startende ondernemingen. In het proces van creatieve vernietiging wordt economische groei gegenereerd, doordat de waardevermindering van bestaande bedrijven in absolute zin kleiner is dan de waarde die wordt gecreëerd door de innoverende ondernemingen.

Schumpeter zei het aldus: “The essential point to grasp is that in dealing with capitalism, we are dealing with an evolutionary process” .

Volgens Schumpeter doen ondernemers of entrepreneurs, zoals hij ze noemde, meer dan alleen iets nieuws uitvinden. Zij introduceren nieuwe productiemethoden, nieuwe producten en nieuwe organisatievormen, en daarmee wordt de economische groei gecreëerd. Aan een uitvinding heb je niets, als die niet wordt toegepast.

Creative vernietiging is wellicht een te abstracte term. Daarom wat voorbeelden om het concreet te maken:

  • Transport werd vroeger gedaan door paarden en ossen, die werden vervangen door stoommachines, die op hun beurt weer creatief werden vernietigd door auto’s en vliegtuigen.
  • Ik weet nog goed dat ik vroeger mijn elpees op een draaitafel moest afspelen, de CD was een vooruitgang want makkelijker te hanteren en je hoorde minder krassen. Toen kwam de iPod die gigabytes aan muziek bevatte, en de mogelijkheden die de Cloud biedt zijn immens.

Innovatie leidt inderdaad tot verlies aan arbeidsplaatsen, faillissementen en het verdwijnen van bedrijfstakken. Maar daar komt wel wat voor terug. We krijgen nieuwe producten en diensten die ons leven aangenamer maken. Door verbeterde technieken en processen kunnen we meer doen met minder mensen. Daarom hebben we geen 12-urige werkdagen meer en kunnen uiteindelijk misschien al het werk aan robots overlaten. Dan hebben we ons dus zelf vernietigd. Heeft iemand een creatief idee om dat de verhinderen, zonder onmiddellijk weer 12 uur per dag te moeten werken?

John Greijmans

 

maart 12th, 2013 · by John · Weblog NL

Op mijn eerdere blog over ondernemerschap, kreeg ik een reactie van een oud studiegenoot. Hij was in de academische wereld blijven hangen, en vond dan ook dat, als ik een serie over ondernemers wilde schrijven, ik de relevante begrippen eerst moest definiëren. Een uurtje brainstormen leverde weliswaar de volgende definitie en kenmerken op, maar helaas geen voetnoten. Echt wetenschappelijk is het daarom niet.

Wat is een Ondernemer?

Een onderneming is een bedrijf. Het is een activiteit waarin mensen kapitaal, arbeid en land samen brengen om een product te creëren of een dienst te verlenen, teneinde daaruit profijt te kunnen trekken.

Een ondernemer is iemand die die mensen en middelen organiseert in bedrijfsprocessen om winst te maken. Zij is iemand die kansen ziet en grijpt, en die bereid is haar vaardigheden en geld in te zetten om die kans te realiseren. Zij weet de risico’s en onzekerheden die dat met zich meebrengt te managen.

De taken van een ondernemer zijn vierledig: (1) organiseren dat de juiste input het bedrijf binnenkomt, (2) de juiste kwaliteit goederen produceren of diensten leveren, en (3) deze goederen en diensten verkopen tegen een (4) prijs die hoger ligt dan de daarvoor gemaakte kosten.

Wat zijn de kenmerken van een succesvolle ondernemer?

  • Is zelfbewust en all round
  • Heeft veerkrachtige persoonlijkheid
  • Is innovatief en resultaatgericht
  • Professionele risiconemer
  • Gecommitteerd aan haar doel
  • Kan goed met mensen omgaan
  • Bezit zakelijk inzicht en kan overtuigen
  • Is geduldig en kan zichzelf motiveren
  • Streeft naar kwaliteit

Hoe weet ik nou of een goede ondernemer ben?

De eenvoudigste manier om te weten of jezelf de potentie voor het ondernemerschap hebt, is om het overzicht van de kenmerken van een ondernemer te zien als een vragenlijst, en deze te beantwoorden: 9 keer ja betekent dat je een goede ondernemer bent. Helaas geven vragenlijsten ingevuld in het verleden geen garantie voor de toekomst.

John Greijmans

maart 12th, 2013 · by John · Weblog NL

Een succesvol geworden ondernemer heeft ooit het starten van zijn bedrijf vergeleken met het krijgen van een kind. Niet alleen moet je je financieel en emotioneel voorbereiden, maar je moet ook de verplichting aangaan om je onderneming te begeleiden en te verzorgen totdat zij volwassen genoeg is om haar eigen weg te vinden.

Hier vind je daarom vijf vragen die je jezelf moet stellen alvorens je de spannende weg van het eigen ondernemerschap kunt opgaan.

  1. Heb je passie voor het product wat je wilt aanbieden? Het starten van een bedrijf gaat namelijk van au. Je zult jezelf vaker dan één keer afvragen of je wel de goede keuze hebt gemaakt. Zeker in het begin zullen de uren lang en de winst beperkt zijn. Je bent eigenaar en ook eerste verkoper. Je moet dus enthousiast zijn over wat je wilt verkopen. En dan nog zal het niet altijd en snel lukken om klanten binnen te halen. Je drijfveren moeten sterk zijn en blijven om door deze moeilijke tijden heen te komen.
  2. Kun je met risico’s omgaan? Zeker in het begin moet je moeilijke beslissingen nemen. Geef je je baan in loondienst op (geen vast inkomen meer) of teken je een langdurig huurcontract (financieel commitment voor vaak grote bedragen). En dan blijkt ook nog dat je kantoor op de verkeerde plek hebt gehuurd. Van dat soort risico’s moet je niet wakker liggen, want dat gaat weer ten koste van je effectiviteit als ondernemer.
  3. Kun je beslissingen nemen? Als ondernemer sta je er alleen voor. Advies, soms ook nog goedbedoeld, kun je wel krijgen, maar uiteindelijk ben jij degene die alleen staat wanneer de beslissing moet worden genomen. Ga je mensen aannemen? Welk type klanten ga je benaderen? Als je geld nodig hebt, ga je dan naar de bank (moeilijk) of ga je naar familie (bemoeizuchtig)? Of dan toch maar al je spaargeld (oudedagsvoorziening) opmaken? En het slechte nieuws is, naarmate de tijd verstrijkt en je succesvol bent geworden, worden de beslissingen moeilijker en de consequenties groter.
  4. Kun je alle verantwoordelijkheden aan? In loondienst ben je verantwoordelijk voor één onderdeel van het bedrijf waar je werkt. Als eigenaar ligt alle verantwoordelijkheid bij jou. Zeker als je (nog) alleen bent moet je vele rollen bekleden. Je was al eerste verkoper, maar je wordt onder andere ook eerste boekhouder een zelfs debiteurenbewaker. Het gaat niet alleen om beslissingen nemen, je moet ook de kennis opbouwen om de juiste beslissingen te nemen. Zeker of financieel gebied wordt als (startend) ondernemer hoge eisen aan je gesteld.
  5. Kun je het geestelijk en fysiek volhouden? Zeven dagen per week werken, en geen tijd meer voor contacten met je oude vrienden of hobby’s. En ondanks dat kan het nog misgaan en moet je faillissement aanvragen.

Deze vragen zijn confronterend (zo bedoeld) en misschien zelfs afschrikwekkend (misschien de consequentie). Maar er zijn zeker ook goede dingen aan het ondernemerschap.

Je gaat je eigen idee realiseren en dat geeft energie en passie. Onzekerheid en risico’s hebben twee kanten. Het kan ook goed gaan, en vaak heb je dat zelf voor een groot deel in de hand. Succes is geen keuze, maar wel het gevolg van een energieke passievolle aanpak. Je mag zelf alle beslissingen op velerlei gebieden nemen, en je hoeft aan niemand meer verantwoordelijkheid af te leggen. Tot slot, die zeven dagen per week kunnen er ook vijf of zes zijn, maar hard werken levert je wel wat op. En niet alleen financieel.

John Greijmans 

Newer Entries »