Posts Tagged ‘Risico’

juli 18th, 2013 · by John · Weblog NL

Steve Jobs richtte in 1976 Apple op, hij werd ontslagen en keerde terug om het noodlijdende bedrijf weer groot te maken. Jobs stond aan de basis van innovatieve producten als de iPod, de iPhone en de iPad. Voor hem stond vooruitgang centraal en was innovatie cruciaal. Door vooruitstrevende producten te ontwikkelen en produceren wilde hij een bijdrage leveren aan de wereld. Jobs was een workaholic en kreeg nooit genoeg van zijn werk. Een korte beschrijving van het leven van een innoverende ondernemer.

Apple: Job 1

Jobs leerde in de jaren ’70 de jonge hacker Steve Wozniak kennen. Na zijn middelbare school ging Jobs studeren aan een universiteit in Oregon. Binnen een jaar stopte hij en ging werken bij Atari. In deze periode woonde hij bijeenkomsten bij van de Homebrew Computer Club, waar Jobs en Wozniak elkaar opnieuw tegenkwamen. Samen met Wozniak en Ronald Wayne, ook werkzaam bij Atari, richtte Jobs in 1976 Apple op. Wayne trok zich later terug, maar Jobs en Wozniak oogsten zoveel succes dat ze in 1984 John Sculley, afkomstig van Pepsi, de dagelijkse bedrijfsvoering lieten managen.

Jobs kon zich daardoor toeleggen op de ontwikkeling van de Macintosh. Deze computer werd in 1984 groots aangekondigd tijdens de Super Bowl en werd een succes. Met Jobs en Apple ging het echter minder goed. Medewerkers vonden hem charismatisch en inspirerend, maar niet gemakkelijk in de omgang. Na een machtsstrijd met CEO Sculley werd Jobs in mei 1985 bij Apple ontslagen.

NeXT Job

Jobs richtte NeXT Computer op, en ging verder met het ontwikkelen van besturingssystemen zoals NeXTSTEP, het latere Mac OS X. In 1986 kocht hij The Graphics Group, een bedrijf dat zich bezighield met computeranimaties, gaf het de naam Pixar en verkocht het door aan Disney. Dit maakte hem een vermogend man.

Apple: Job 2

In de tussentijd balanceerde Apple op de rand van faillissement. Het bedrijf was ‘vergeten’ te blijven innoveren en werd door Microsoft ingehaald. Apple kocht NeXT Computer voor USD 429 miljoen, en Jobs ging aan de slag als interim CEO van Apple. In 2000 werd hij de officiële CEO. Hij schrapte een aantal kostbare slechtlopende projecten als Newton, Cyberdog, en OpenDoc. Daarnaast zette hij de eerste stappen naar de ontwikkeling van de iMac en begon Apple onder zijn leiding voor de tweede keer aan de lange weg naar de top.

Apple without Jobs

In 2010 bedroeg de omzet van Apple, mede door de introductie van de iPad, wereldwijd meer dan USD 65 miljard. De verkoop bleef goed gaan. In 2010 werden bijna 300 miljoen iPods verkocht, en in juni 2011 gingen 25 miljoen exemplaren van iPad over toonbanken in de hele wereld. Vorig jaar streefde Apple Microsoft voorbij als machtigste technologiebedrijf ter wereld.

World without Jobs

In 2004 genas Jobs van alvleesklierkanker en in 2004 onderging hij een geslaagde levertransplantatie. In die jaren ging hij meerdere malen voor langere tijd met ziekteverlof. Zijn taken werden waargenomen door Tim Cook, de uiteindelijke nieuwe CEO van Apple. Steve Paul Jobs stierf op woensdag 5 oktober 2011.

Steve Jobs wilde niet sterven, maar zag de dood als de beste uitvinding van het leven. Het besef dat het leven eindig is, stelt mensen in staat in het hier-en-nu risico’s te nemen en te durven leven. “Sterfelijkheid doet je beseffen dat er geen tijd te verliezen is en je alles uit het leven moet halen wat erin zit. Volg je hart en intuiïtie, het leven is te kort om andermans dromen waar te maken.”

John Greijmans

 

juli 17th, 2013 · by John · Weblog NL

Laatst las ik een interessant artikel van Brigitte Spiegeler, advocaat te Den Haag en Parijs en Charlotte Heilmann, Rechtsanwältin te Den Haag. Beiden zijn werkzaam bij Spiegeler Advocaten, partner van BRIGHTIDEAZ. De vraag die werd behandeld was: wie is aansprakelijk als een gekocht kunstwerk een vervalsing blijkt te zijn, de koper of de bemiddelaar (in dit geval een veilinghuis)? Ik geef een korte samenvatting en besluit met een persoonlijke conclusie over het nut van algemene voorwaarden.

Wat was er gebeurd?

Een bedrijf had op een veiling in 2006 het schilderij <<Rotes Bild mit Pferden>>,  gesigneerd <<Campendonk 1914>> voor € 2,4 miljoen gekocht. Van het originele schilderij bestond geen afbeelding. Het stond slechts vermeld in een catalogus uit 1920 en het werd sinds WOII vermist. Heinrich Campendonk (1889-1957) was namelijk, als “ontaarde” kunstenaar tijdens de Nazi-dictatuur van Duitsland naar Nederland gevlucht.

Het schilderij bleek echter niet van Campendonk, maar van de vervalser Wolfgang Beltracchi. De koper stelt daarop het veilinghuis aansprakelijk, dit stelt dat zij haar aansprakelijkheid contractueel had uitgesloten, en dus moest de rechter er aan te pas komen.

Wat zegt de Duitse rechter?

De rechter stelt dat het veilinghuis uitgebreid technisch onderzoek had moeten doen. Veilinghuizen fungeren, als experts op hun gebied en zijn daarom verplicht de herkomst van schilderijen te controleren. Omdat het schilderij vermist is geweest, er geen afbeelding of verdere informatie aanwezig was en gezien de verwachtte opbrengst, was het niet voldoende dat het veilinghuis het schilderij alleen door eigen medewerkers en familie van de kunstenaar heeft laten bekijken. Ondanks de contractuele uitsluiting was het veilinghuis toch aansprakelijk.

Hoe is de situatie in Nederland?

Ook Nederlandse veilinghuizen beperken hun aansprakelijkheid in hun algemene of contractuele voorwaarden. Spiegeler en Heilmann betwijfelen of deze aansprakelijkheid inderdaad kan worden uitgesloten. In 2012 oordeelde het Gerechtshof Amsterdam namelijk, dat Christie’s Nederland niet aansprakelijk was voor de verkoop van een schilderij dat voor meer dan 50% geretoucheerd bleek te zijn. Christie’s had namelijk het schilderij door externe deskundigen en door eigen medewerkers laten onderzoeken, en de retoucheringen waren in de catalogus vermeld.

Wat betekent dit voor ondernemers?

Zowel het Gerechtshof als de Duitse rechtbank stellen dat een veilinghuis een goede onderbouwing dient te geven en dat een actieve onderzoek- en mededelingsplicht is vereist. Dit soort uitspraken passen in een trend om de kopende partij te beschermen en steeds meer verantwoordelijkheid en zorgplicht te leggen bij de bemiddelende partij. Zij zijn de expert en kunnen deze verantwoordelijkheid niet afwentelen op de koper. Algemene leveringsvoorwaarden bieden in dit geval slechts een vals gevoel van zekerheid.

John Greijmans

juni 13th, 2013 · by John · Weblog NL

Het zal je maar gebeuren. Je bent ondernemer en je hebt een idee waarmee je de hele wereld kunt veroveren. En dat komt er een derde en gaat zomaar met je idee aan de haal. Jij hebt het nakijken. De vraag die iedere ondernemer zich daarom zou moeten stellen is dus: Hoe zorgt je ervoor dat niemand er met je idee van door gaat?

Het algemene antwoord op deze vraag is: door het al in een vroeg stadium je idee te registreren of te beschermen in een contract. Daarvoor zijn er zes mogelijkheden.

Idee vastleggen

Door het idee te beschrijven en vast te leggen, kun je bewijzen dat je het idee had voordat je het aan derden voorlegt. Je krijgt niet het recht op het idee, maar het helpt wel bij eventuele conflicten. Vastleggen kan bij het Benelux Bureau voor de Intellectuele Eigendom (i-DEPOT) of de Notaris (Akte van Depot).

Idee contractueel beschermen

Een idee contractueel beschermen kan op twee manieren: (1) Een ondertekende geheimhoudingsverklaring, met daarin duidelijk vermeld wat geheim moet blijven, en indien van toepassing het nummer van i-DEPOT of Akte van Depot. Of (2) in een contract of algemene voorwaarden een geheimhoudingsbeding op te nemen.

Octrooi

Een octrooi wordt aangevraagd bij NL Octrooicentrum. Voor een octrooi in meerdere Europese landen moet je bij het Europees Octrooibureau zijn. Een octrooi (patent) geeft je een alleenrecht: je mag als enige de uitvinding gebruiken, verkopen of exploiteren.

De uitvinding moet nieuw zijn, industrieel toepasbaar en inventief: voor een gemiddelde vakman mag de uitvinding niet voor de hand liggen. Alleen een theorie of inzicht kan geen octrooi krijgen. Ook voor kunstvormen, computerprogramma’s en natuurwetenschappelijke ontdekkingen is geen octrooi te krijgen.

Tekeningen en Modellen

Deponeer afbeeldingen van de tekening (tweedimensionaal) of model (driedimensionaal) bij het Benelux-Bureau voor het Intellectuele Eigendom. De kenmerken van het ontwerp moeten in duidelijke afbeeldingen naar voren komen.

Merkenrecht

Een merk geeft je goederen of diensten een eigen karakter en onderscheidt ze van de goederen of diensten van andere bedrijven. Verschijningsvormen en voorbeelden van merken zijn: naam (Hema), afkorting (TNT), label en etiket, vorm (Coca-Cola flesje) en kleur (KPN-groen). Het recht wordt benadrukt door een teken (® of ™) te gebruiken.

Auteursrecht

Het auteursrecht voorkomt dat iemand anders je werk publiceert of verspreidt, of dat het recht wordt verminkt. Het auteursrecht geldt wel voor romans, brieven, muzikale composities, toneelwerken, films, software, bouwtekeningen en foto’s, maar niet voor ideeën, methoden, theorieën of andere bedenksels. Een auteursrecht ontstaat automatisch zodra een werk is gemaakt. Registratie of vermelding is niet nodig. Het recht kan worden benadrukt door het copyrightteken (©).

Wat te doen in specifieke omstandigheden kan ik helaas, in het kader van deze blog niet vermelden. Voor het bepalen welke middel het beste, of zelfs mogelijk is, kun jet het beste overleggen met een gespecialiseerde advocaat of een andere deskundige.

John Greijmans

PS: Ik weet dat de titel <Pas op voor de ideeënrovers!> verkeerd is gespeld. Dit is echter niet mijn fout. WordPress heeft blijkbaar een eigen mening.

juni 11th, 2013 · by John · Weblog NL

Volgens Wikipedia is “het wezenlijke kenmerk van het ondernemerschap […] dat iemand ondernemer wordt op eigen risico”. Als het goed gaat dan plukt zij de vruchten en als het niet goed gaat lijdt zij verlies. Vaak wordt daarom gesteld dat ondernemen gelijk staat aan risiconemen. Ik vraag me af of dat wel zo is?

 Wat is risico?

Risico is een gebeurtenis die zich voordoet en consequenties heeft. Als het regent (gebeurtenis), word ik nat (consequentie). Theoretisch kunnen die gevolgen positief of negatief zijn. In het dagelijks taalgebruik gaat men vaak alleen uit van de nadelige consequenties. Er is daarnaast altijd sprake van een kans dat een gebeurtenis zich voordoet. Deze kans ligt tussen de 0% en 100%. Is de kans 0% of 100%, dan is sprake van zekerheid en is er dus geen risico. Simpel gezegd: als het regent (100%) word je nat en als het niet regent (0%) blijf je droog.

Risico is dus de kans van het optreden van een gebeurtenis maal de gevolgen van die gebeurtenis. Een grote kans hoeft daarom geen groot risico te betekenen. Als de kans groot is dat het even gaat motregenen, is het risico dat ik drijfnat word niet al te groot. Een verlies kan verschillende oorzaken hebben. Voor ondernemers zijn drie categorieën risico’s relevant:

  • Marktrisico: het risico dat de prijzen op de markt zich ongunstig ontwikkelen
  • Kredietrisico: het risico dat een klant of leverancier niet aan zijn verplichtingen kan voldoen
  • Operationeel risico: het risico dat mensen of systemen in de fout gaan, of dat een onvoorziene gebeurtenis, het bedrijf schade toebrengt

Wat moeten we met een risico doen?

Al eeuwenlang baseren ondernemers beslissingen op het afwegen van risico’s. Tegenwoordig noemen we dat risicomanagement, en managen is wat we moeten doen met risico’s. Risicomanagement omvat het identificeren, het kwantificeren en het beheersen van risico’s. Afhankelijk van de aard van het risico grijpen beheersmaatregelen in op de oorzaken of op de gevolgen. Het doel van risicomanagement is dus het verminderen van de kans dat de gebeurtenis zich voordoet en/of de consequenties daarvan. Er zijn vier manieren om risico’s te beheersen:

  1. Voorkomen: de kans en/of de consequentie wegnemen, zodat de gebeurtenis zich niet meer voordoet.
  2. Verminderen: de kans en/of de consequentie afzwakken.
  3. Uitbesteden: het risico onderbrengen of verzekeren bij iemand anders.
  4. Accepteren: afhankelijk van de omvang van het risico (kans x gevolg) kan dit de beste strategie zijn. Voorkomen en verminderen is immers niet altijd (volledig) mogelijk en verzekeren kost geld.

 

Ondernemen en Risiconemen

We leven in een onzekere wereld. Er kan van alles gebeuren dat maakt dat we onze doelstellingen, zoals winst maken of groeien niet halen. Dat wil echter niet zeggen dat we daarom maar klakkeloos risico’s moeten gaan nemen. Als een ondernemer zijn doelstelling wil halen zal zij de risico’s moeten managen. Risico’s nemen, of beter gezegd risico’s accepteren is hooguit een onderdeel van risico management.

 

John Greijmans

Newer Entries »