Posts Tagged ‘Risico’

juli 26th, 2014 · by John · Weblog EN

Every organization whether for-profit or not, exists to realize value for its stakeholders. Value is created (or destroyed) by management decisions in all activities, ranging from setting strategy to managing the daily operations of the enterprise. But value is at risk, and risks need to be managed in order to be able to create value.

Stakeholder Management

Value is what people value. It is what is important to them. In the traditional view of the firm, shareholders are the owners. The company therefore has a duty to put the shareholders’ needs first, and to create value for them. In the more modern view, an organization converts inputs of investors, employees and suppliers into outputs which customers buy, thereby returning capital benefit to the firm.

In this view a company has not only to take into account the interest of the shareholders, but it also has to create value for its employees, its suppliers and its customers. The stakeholder theory goes one step further and asserts that there are more parties involved, than the four mentioned above. All of them have an interest in the organization, and the company creates (or destroys) value for them.

A corporate stakeholder is a party that can affect or can be affected by the actions of an organization. Stakeholders are those groups without whose support the organization would cease to exist. The stakeholder concept has been broadened to include everyone with an interest (or “stake”) in what the entity does. Examples of stakeholders and their stakes are:

• Government: taxation, legislation, low unemployment and truthful reporting.
• Employees: pay rates, job security, compensation, respect and truthful communication.
• Customers: quality, customer care and ethical products.
• Suppliers: equitable business opportunities.
• Creditors: credit score, new contracts and liquidity.
• Community: jobs, involvement, environmental protection, shares and truthful communication.
• Trade Unions: quality, staff protection and jobs.
• Owner(s): success of the business.

Stakeholders can, either directly or indirectly have a strong influence on the objectives of an organization. They therefore are of prime importance in the business, as it is their stake in the enterprise which is at risk.

Value Creation

All entities exist to provide recognizable benefits for their stakeholders or, in other words to create value for them. Value is created if on balance, a stakeholder gets more of something she finds important. Value is created or destroyed by (management) decisions. Decisions entail the recognition of risk and opportunity and require that management considers information about the internal and external environment, deploys scarce resources and recalibrates activities to changing circumstances

Risk Management

Today’s business is constantly changing. It is unpredictable, volatile and seems to become more complex every day. By its very nature, it is fraught with risk. Organizations thus face uncertainty, and they are not able to precisely determine likelihood and impact of potential events. Events which could either destroy (risks) value of present opportunities to create value.

Risk Management enables management to deal with risks by reducing their likelihood or downside impact. It aims to protect the value already created by the organization, but also its future opportunities.

Historically, businesses have viewed risk as an evil that should be minimized or mitigated. In recent years, increased regulatory requirements have forced businesses to expend significant resources to address risk, and other stakeholders in turn have begun to scrutinize whether businesses have the right risk mitigation controls in place. In the current global economic environment, identifying, managing and exploiting risk across an organization has become increasingly important to the success and longevity of any business.

John Greijmans

 

mei 28th, 2014 · by John · Weblog NL

Voor veel ondernemers is het maken van winst, in ieder geval één van de belangrijkste doelstellingen. Is winst echter wel nastrevenswaardig? Als klanten niet of te laat betalen heb je betrekkelijk weinig aan je winst. Daarnaast is je verkopers ontslaan een goede manier om de winst omhoog te krijgen, maar of je daar als ondernemer zo blij mee moet zijn. Is het daarom niet beter je geld (cash-positie) te maximaliseren? Dit lost het probleem van slecht betalende klanten op, maar verkopers ontslaan lijkt nog steeds, maar ten onrechte geld op te leveren.

De juiste doelstelling voor een onderneming is daarom het maximeren van toekomstige geldstromen. Deze is gericht op cash, maar neem ook toekomstige geldstromen mee. Verkopers ontslaan betekent op korte termijn meer cash, maar leidt na verloop van tijd tot minder inkomende geldstromen. Uitgaande van het principe dat één euro vandaag meer waard is dan één euro morgen, kun je de geldstroom contant maken en heb je de waarde van je bedrijf berekend.

De vraag is dan hoe je waarde kunt creëren? Daarvoor zijn er zeven manieren, die naast elkaar kunnen worden gebruikt: de zeven waarde-drijvers.

Omzetgroei
Hoe meer toekomstige omzet, hoe meer geld bij de onderneming binnenkomt.

Operationele marge percentage
Omzetgroei leidt tot meer inkomende geldstromen, maar als de bijbehorende kosten hoger zijn dan die omzet, stroomt er per saldo geld uit de onderneming en wordt er waarde vernietigd. Zorg dus voor een zo hoog mogelijke operationele marge op de omzet.

Werkkapitaal
Omzetgroei en een positieve operationele marge doen de geldstromen toenemen. Maar als dat geld moet worden gebruikt om debiteuren en voorraden te financieren, dan neemt de waarde niet toe. En wellicht zelfs af. Je kunt het gegenereerde geld immers niet gebruiken.

Investeringen
Investeren brengt ondernemers in een dilemma. Ze kosten geld, en zijn dus in principe waarde-vernietigend. Echter, ze maken wel toekomstige omzetgroei en hogere marges mogelijk. En daardoor creëren ze juist waarde. Zekerheid bestaat niet in ondernemersland, maar het is wel zaak een goede afweging te maken van de risico’s die het doen van investeringen met zich meebrengt. Er moet vooraf een redelijke en onderbouwde verwachting zijn dat de initiële uitgave kleiner is dan de geprognosticeerde inkomsten.

Belastingen
Als je winst maakt moet je belasting betalen. En belasting betalen betekent geld uitgeven. Wederom een reden om niet te streven naar winst. Belasting betalen moet, daaraan ontkom je niet. Maar wellicht is het mogelijk de betaling daarvan te verschuiven naar de toekomst. Contant gemaakt is een belastinguitgave over twee jaar niet zo erg als een uitgave van het zelfde bedrag in dit jaar.

Concurrentiepositie
Je bent goed als ondernemer. Beter dan je concurrenten! Maar hoe lang gaat dat nog duren? Hoe langer je een voordeel op je concurrentie weet te behouden, hoe langer de termijn dat de jaren van hoge omzetgroei en hoge marges duren.

Vermogenskosten
Om de waarde van je onderneming te kunnen bepalen moeten toekomstige kasstromen contant worden gemaakt. Zonder op de nogal technische manier van deze berekeningen in te gaan heb je daar een vermogenskostenvoet, ofwel rentepercentage nodig. Hoe lager de rente, des te hoger de waarde. De vermogenskosten worden vooral bepaald door het risico dat investeerders (aandeelhouders en vreemd-vermogensverschaffers) zien in de activiteiten van je onderneming. Manage daarom je risico’s, dat kan vaak al door ze inzichtelijk te maken.

Samenvattend. Wil je dat je onderneming waarde creëert? Schrijf dan een strategisch plan of een businessplan en beantwoord daarin de volgende zeven vragen:

• Hoe kan ik mijn omzet doen groeien?
• Hoe zorg ik er voor dat de kosten lager blijven dan de omzet?
• Hoe bereik ik dat mijn debiteurenpositie en voorraden zo laag mogelijk zijn?
• Welke investeringen heb ik nodig, en hoe zorg ik er voor dat die renderen?
• Hoe kan ik het betalen van belasting zo lang mogelijk uitstellen?
• Hoe bouw en behoud ik een voorsprong op de concurrentie?
• Wat zijn mijn risico’s, en hoe kan ik die managen?

John Greijmans

februari 28th, 2014 · by John · Weblog NL

 

Er zijn veel definities voor ondernemen. Welke definitie van ondernemerschap je ook kiest, vernieuwing zou een belangrijk, zo niet het belangrijkste element moeten zijn. Ondernemers zien kansen om te innoveren, en grijpen die kans. Daarvoor zijn het ondernemers. Ondernemen komt echter ook met risico’s, en dat is het tweede element in mijn ideaaltypische definitie.

In de eerste plaats is er het risico van de vraag. Zijn toekomstige klanten bereid de visie van de ondernemer te volgen en zijn innoverende producten of diensten af te nemen voor een acceptabele prijs? Betreft de innovatie de toepassing van nieuwe methoden en technieken dan komt het risico van de technologische mogelijkheid om de hoek kijken.  Kan het idee wel worden gerealiseerd? Als derde is er het risico van de uitvoering. Kan de ondernemer de juiste partners en medewerkers aantrekken om de vernieuwing daadwerkelijk te implementeren?  Last but not least, is er het financiële risico. Is er voldoende extern vermogen om de realisatie van de innovatie te financieren.

Onze innoverende ondernemer –met excuses voor het pleonasme- moet dus vier verschillende types onzekerheid managen: is er voldoende vraag, kan het technologisch, heb ik de juiste partners en medewerkers, en heb ik voldoende geld? Hij moet daarbij in acht nemen, dat niet alle risico’s beïnvloed kunnen worden. Risico managen betekent soms ook risico accepteren.

Bij het innoveren en managen van onzekerheden zien ondernemers zich vaak gevangen in een cirkelprobleem. Aan de ene kant kunnen risico’s worden beperkt, maar is daar soms onvoldoende vermogen voor aanwezig. Bijvoorbeeld het ontwikkelen van een nieuwe markt om het bovengenoemde vraagrisico te beperken, is alleen mogelijk als er voldoende geld is om ontwikkeling en bijbehorende aanloopverliezen te dekken. Aan de andere kant zijn vermogensverschaffers alleen bereid zijn de innovatie te financieren als alle risico’s in kaart zijn gebracht en worden gemanaged.

Er zijn drie manieren om uit deze haast uitzichtloze situatie te komen:

  • Lean-start-up methode. Op basis van het innovatieve idee wordt een minimum viable product (MVP) gemaakt: een product (of dienst) dat de alleen de essentiële kenmerken van de innovatie bevat. De MVP wordt getest, zowel technologisch als in de markt, om te kijken of de risico’s acceptabel zijn.
  • Mijlpalenplan. Definieer de mijlpalen noodzakelijk om de innovatie tot een commercieel succes te maken. De initiële investering is beperkt (alleen voor de eerste mijlpaal). Daarna wordt per mijlpaal bekeken of verdere financiering noodzakelijk en wenselijk is. Door het inbouwen van stop-loss momenten wordt het risico voor de financier verminderd.
  • Partners. Een ondernemer hoeft niet alles alleen te doen. Door samen te werken met partners met elk hun eigen expertise kunnen risico’s worden gedeeld en onzekerheden aanzienlijk verminderd. Door bijvoorbeeld bepaalde taken uit te besteden worden kosten variabel gemaakt en de initiële investering aanmerkelijk lager.

Ondernemerschap, innovatie en het omgaan met onzekerheden gaan hand in hand. Een ondernemer moet inventief, creatief en opportunistisch zijn om dat allemaal te kunnen managen. Een forse dosis overtuigingskracht om investeerders het laatste duwtje te geven, kan daarbij goed van pas komen. De beloning van een innovatie ligt daarbij in de toekomst.

John Greijmans

 

 

 

januari 24th, 2014 · by John · Weblog NL

Wat is een ondernemer? Wikipedia definieert een ondernemer als “een persoon die iets onderneemt, en daarmee een maatschappelijke bijdrage levert”. Volgens www.belastingdienst.nl is een ondernemer pas ondernemer als hij structureel winst maakt, als hij zelfstandig zijn werkzaamheden uitvoert en als hij voldoende tijd in zijn bedrijf stopt. Belangrijk is tevens dat de “eventuele ondernemer” risico loopt. Risico’s kunnen bijvoorbeeld zijn dat opdrachtgevers niet betalen en afhankelijkheid van vraag naar en aanbod van producten en diensten.

In het NRC van 18 januari 2014 stonden twee voorbeelden van ondernemers die, bij nader inzien respectievelijk wel of geen ondernemer bleken te zijn.

Helaas u bent ondernemer
Een jetskidealer schrijft zich in 2002 in als ondernemer. Bij een onderzoek in 2005 blijkt dat hij in 2000 en 2001 al voor €1,2 miljoen aan jetski’s heeft verkocht aan particulieren. Hiervan heeft hij geen administratie bijgehouden en geen aangifte gedaan, omdat hij in die tijd ook een bijstandsuitkering kreeg. De contante betalingen werden geboekt bij de importeur.

Voor het gerechtshof stelt de man dat hij in die tijd geen ondernemer was en dat de showroom en werkplaats alleen maar dienden als stalling. Op basis van getuigenverklaringen („Hij wilde geen facturen op naam”, „Alle betalingen gebeurden contant”) en luchtfoto’s komt het hof tot de conclusie dat de man zelf de jetski’s verkocht, gebruiksklaar maakte, de fabrieksgarantie regelde en ook het onderhoud verzorgde.

Dit alles gold voor het hof als „deelnemen aan het economisch verkeer met het oogmerk winst te behalen”. De man was daarom ook in 2000 en 2001 ondernemer en had zijn winst moeten opgeven bij de Belastingdienst. Hij moet ruim €77.000 aan inkomstenbelasting afrekenen.

Helaas u bent geen ondernemer
Een distributeur van dagbladen heeft zich als ondernemer ingeschreven, staat in de Gouden Gids en krijgt elk jaar van de Belastingdienst een Verklaring Arbeidsrelatie winst uit onderneming. Ook in zijn belastingaangifte geeft hij zijn inkomsten elk jaar op als ‘winst uit onderneming’. Hij kan dan ook gebruik maken van een aantal fiscale aftrekposten.

Op basis van een overeenkomst worden elke ochtend kranten afgeleverd bij zijn depot en zorgt hij ervoor dat de bezorgers genoeg kranten meekrijgen. Desnoods brengt hij ze zelf rond. Hij geeft de uren en vergoedingen van de bezorgers door aan de dagbladen, die hen rechtstreeks betalen. Hijzelf krijgt een maandelijks bedrag van de dagbladen. Hiervoor stuurt hij facturen, hoewel sommige opdrachtgevers automatisch betalen zonder de factuur af te wachten.

Voor het gerechtshof voert de man aan dat hij een ondernemer is: hij heeft meerder opdrachtgevers, brengt btw in rekening, loopt ondernemersrisico en kan zelf bepalen hoe hij zijn werk doet. Het hof oordeelt dat deze factoren inderdaad van belang zijn, maar vindt dat hij gezien de automatische betalingen geen ondernemersrisico loopt.

Tot slot
In beide gevallen namen de “ondernemers” een standpunt dat was ingegeven door financiële voordelen. Bij de jetski-handelaar was duidelijk sprake van bijstandsfraude. De dagbladdistributeur wilde profiteren van fiscale voordelen en had goede argumenten om te stellen dat hij ondernemer was. Het hof woog echter zwaar dat hij automatisch betaald kreeg en daarom geen risico liep.

Risico lopen is inderdaad de kern van ondernemerschap, ook volgens de verdere toelichting op Wikipedia.

John Greijmans

oktober 9th, 2013 · by John · Weblog NL

Computerkracht, zonder dat je hoeft te investeren in dure apparatuur. Dat is wat de Cloud biedt. Een no-brainer en maar beginnen dus? Nee, niet helemaal. Er zijn niet namelijk niet alleen voordelen, er zijn ook risico’s. En risico’s moeten worden beheerst. In het kader van deze weblog moet ik volstaan met enkele voorbeelden en een algemene conclusie.

Privacy van klanten en werknemers
Het recht op privacy en eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer geldt zowel off- als online. In Nederland is dat vastgelegd in de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Een onderneming hoort, volgens die wet, controle te hebben over de data en de wereldwijde verplaatsing van die data. Vraag je daarom altijd af of het wenselijk en nodig is om (alle) persoon gerelateerde data online op te slaan.

Verlies en misbruik van gegevens?
De beveiliging van smartphones, laptops, webbrowsers en web-applicaties moet vanuit de techniek en, voor wat betreft het residuele risico via verzekeringen worden afgedekt. Een veel gehanteerde techniek is encryptie: het versleutelen van alle gegevens. Maar let op! Criminaliteit en beveiliging blijft een kat- en muisspelletje. En een menselijke fout is nog altijd het grootste risico.

Toegang tot je eigen data?
Data in de Cloud worden, haast per definitie opgeslagen door een derde. Wat gebeurt er als je afscheid neemt van die leverancier, of als hij failliet gaat? Als je het antwoord op die vraag niet weet, loop je het risico op ellenlange procedures. Maak daarom vooraf contractuele afspraken over back-ups, over het uitwijken bij calamiteiten en over wat er met de gegevens moet gebeuren als je afscheid neemt of moet nemen van je leverancier.

Wie heeft toegang tot de data?
De Amerikaanse overheid heeft in bepaalde gevallen – op basis van de zogenaamde Patriot Act – toegang tot gegevens, ook als zijn ze in Europa opgeslagen. Maar dat pas na rechtelijke toetsing. Maar ook Europese, ook de Nederlandse, overheden, kunnen inzage in de opgeslagen data vorderen. Hoewel die breed beschikbaar zijn, hebben weinig organisaties systemen die kunnen zien wanneer er wordt ingebroken op servers, en wat er dan wordt gestolen of ingezien. Bewustzijn, technische maatregelen, juridisch inzicht in de risico’s en procedures, en een praktisch draaiboek zijn van belang bij het beschermen van de gegevens én de reputatie van je bedrijf.

Conclusie
Om de risico’s van het gebruik van de Cloud te beheersen is het belangrijk, te inventariseren welke partijen betrokken zijn bij de diensten die je gaat afnemen en wat hun beleid is als het gaat om veiligheid, privacy en datatoegang? Daarmee creëer je het overzicht van wie verantwoordelijk is voor de voor jou opgeslagen data. Dit maakt het ook mogelijk periodiek te beoordelen of de risico’s nog steeds in voldoende mate worden beheerst.

John Greijmans

 

 

juli 18th, 2013 · by John · Weblog NL

Steve Jobs richtte in 1976 Apple op, hij werd ontslagen en keerde terug om het noodlijdende bedrijf weer groot te maken. Jobs stond aan de basis van innovatieve producten als de iPod, de iPhone en de iPad. Voor hem stond vooruitgang centraal en was innovatie cruciaal. Door vooruitstrevende producten te ontwikkelen en produceren wilde hij een bijdrage leveren aan de wereld. Jobs was een workaholic en kreeg nooit genoeg van zijn werk. Een korte beschrijving van het leven van een innoverende ondernemer.

Apple: Job 1

Jobs leerde in de jaren ’70 de jonge hacker Steve Wozniak kennen. Na zijn middelbare school ging Jobs studeren aan een universiteit in Oregon. Binnen een jaar stopte hij en ging werken bij Atari. In deze periode woonde hij bijeenkomsten bij van de Homebrew Computer Club, waar Jobs en Wozniak elkaar opnieuw tegenkwamen. Samen met Wozniak en Ronald Wayne, ook werkzaam bij Atari, richtte Jobs in 1976 Apple op. Wayne trok zich later terug, maar Jobs en Wozniak oogsten zoveel succes dat ze in 1984 John Sculley, afkomstig van Pepsi, de dagelijkse bedrijfsvoering lieten managen.

Jobs kon zich daardoor toeleggen op de ontwikkeling van de Macintosh. Deze computer werd in 1984 groots aangekondigd tijdens de Super Bowl en werd een succes. Met Jobs en Apple ging het echter minder goed. Medewerkers vonden hem charismatisch en inspirerend, maar niet gemakkelijk in de omgang. Na een machtsstrijd met CEO Sculley werd Jobs in mei 1985 bij Apple ontslagen.

NeXT Job

Jobs richtte NeXT Computer op, en ging verder met het ontwikkelen van besturingssystemen zoals NeXTSTEP, het latere Mac OS X. In 1986 kocht hij The Graphics Group, een bedrijf dat zich bezighield met computeranimaties, gaf het de naam Pixar en verkocht het door aan Disney. Dit maakte hem een vermogend man.

Apple: Job 2

In de tussentijd balanceerde Apple op de rand van faillissement. Het bedrijf was ‘vergeten’ te blijven innoveren en werd door Microsoft ingehaald. Apple kocht NeXT Computer voor USD 429 miljoen, en Jobs ging aan de slag als interim CEO van Apple. In 2000 werd hij de officiële CEO. Hij schrapte een aantal kostbare slechtlopende projecten als Newton, Cyberdog, en OpenDoc. Daarnaast zette hij de eerste stappen naar de ontwikkeling van de iMac en begon Apple onder zijn leiding voor de tweede keer aan de lange weg naar de top.

Apple without Jobs

In 2010 bedroeg de omzet van Apple, mede door de introductie van de iPad, wereldwijd meer dan USD 65 miljard. De verkoop bleef goed gaan. In 2010 werden bijna 300 miljoen iPods verkocht, en in juni 2011 gingen 25 miljoen exemplaren van iPad over toonbanken in de hele wereld. Vorig jaar streefde Apple Microsoft voorbij als machtigste technologiebedrijf ter wereld.

World without Jobs

In 2004 genas Jobs van alvleesklierkanker en in 2004 onderging hij een geslaagde levertransplantatie. In die jaren ging hij meerdere malen voor langere tijd met ziekteverlof. Zijn taken werden waargenomen door Tim Cook, de uiteindelijke nieuwe CEO van Apple. Steve Paul Jobs stierf op woensdag 5 oktober 2011.

Steve Jobs wilde niet sterven, maar zag de dood als de beste uitvinding van het leven. Het besef dat het leven eindig is, stelt mensen in staat in het hier-en-nu risico’s te nemen en te durven leven. “Sterfelijkheid doet je beseffen dat er geen tijd te verliezen is en je alles uit het leven moet halen wat erin zit. Volg je hart en intuiïtie, het leven is te kort om andermans dromen waar te maken.”

John Greijmans

 

juli 17th, 2013 · by John · Weblog NL

Laatst las ik een interessant artikel van Brigitte Spiegeler, advocaat te Den Haag en Parijs en Charlotte Heilmann, Rechtsanwältin te Den Haag. Beiden zijn werkzaam bij Spiegeler Advocaten, partner van BRIGHTIDEAZ. De vraag die werd behandeld was: wie is aansprakelijk als een gekocht kunstwerk een vervalsing blijkt te zijn, de koper of de bemiddelaar (in dit geval een veilinghuis)? Ik geef een korte samenvatting en besluit met een persoonlijke conclusie over het nut van algemene voorwaarden.

Wat was er gebeurd?

Een bedrijf had op een veiling in 2006 het schilderij <<Rotes Bild mit Pferden>>,  gesigneerd <<Campendonk 1914>> voor € 2,4 miljoen gekocht. Van het originele schilderij bestond geen afbeelding. Het stond slechts vermeld in een catalogus uit 1920 en het werd sinds WOII vermist. Heinrich Campendonk (1889-1957) was namelijk, als “ontaarde” kunstenaar tijdens de Nazi-dictatuur van Duitsland naar Nederland gevlucht.

Het schilderij bleek echter niet van Campendonk, maar van de vervalser Wolfgang Beltracchi. De koper stelt daarop het veilinghuis aansprakelijk, dit stelt dat zij haar aansprakelijkheid contractueel had uitgesloten, en dus moest de rechter er aan te pas komen.

Wat zegt de Duitse rechter?

De rechter stelt dat het veilinghuis uitgebreid technisch onderzoek had moeten doen. Veilinghuizen fungeren, als experts op hun gebied en zijn daarom verplicht de herkomst van schilderijen te controleren. Omdat het schilderij vermist is geweest, er geen afbeelding of verdere informatie aanwezig was en gezien de verwachtte opbrengst, was het niet voldoende dat het veilinghuis het schilderij alleen door eigen medewerkers en familie van de kunstenaar heeft laten bekijken. Ondanks de contractuele uitsluiting was het veilinghuis toch aansprakelijk.

Hoe is de situatie in Nederland?

Ook Nederlandse veilinghuizen beperken hun aansprakelijkheid in hun algemene of contractuele voorwaarden. Spiegeler en Heilmann betwijfelen of deze aansprakelijkheid inderdaad kan worden uitgesloten. In 2012 oordeelde het Gerechtshof Amsterdam namelijk, dat Christie’s Nederland niet aansprakelijk was voor de verkoop van een schilderij dat voor meer dan 50% geretoucheerd bleek te zijn. Christie’s had namelijk het schilderij door externe deskundigen en door eigen medewerkers laten onderzoeken, en de retoucheringen waren in de catalogus vermeld.

Wat betekent dit voor ondernemers?

Zowel het Gerechtshof als de Duitse rechtbank stellen dat een veilinghuis een goede onderbouwing dient te geven en dat een actieve onderzoek- en mededelingsplicht is vereist. Dit soort uitspraken passen in een trend om de kopende partij te beschermen en steeds meer verantwoordelijkheid en zorgplicht te leggen bij de bemiddelende partij. Zij zijn de expert en kunnen deze verantwoordelijkheid niet afwentelen op de koper. Algemene leveringsvoorwaarden bieden in dit geval slechts een vals gevoel van zekerheid.

John Greijmans

juni 13th, 2013 · by John · Weblog NL

Het zal je maar gebeuren. Je bent ondernemer en je hebt een idee waarmee je de hele wereld kunt veroveren. En dat komt er een derde en gaat zomaar met je idee aan de haal. Jij hebt het nakijken. De vraag die iedere ondernemer zich daarom zou moeten stellen is dus: Hoe zorgt je ervoor dat niemand er met je idee van door gaat?

Het algemene antwoord op deze vraag is: door het al in een vroeg stadium je idee te registreren of te beschermen in een contract. Daarvoor zijn er zes mogelijkheden.

Idee vastleggen

Door het idee te beschrijven en vast te leggen, kun je bewijzen dat je het idee had voordat je het aan derden voorlegt. Je krijgt niet het recht op het idee, maar het helpt wel bij eventuele conflicten. Vastleggen kan bij het Benelux Bureau voor de Intellectuele Eigendom (i-DEPOT) of de Notaris (Akte van Depot).

Idee contractueel beschermen

Een idee contractueel beschermen kan op twee manieren: (1) Een ondertekende geheimhoudingsverklaring, met daarin duidelijk vermeld wat geheim moet blijven, en indien van toepassing het nummer van i-DEPOT of Akte van Depot. Of (2) in een contract of algemene voorwaarden een geheimhoudingsbeding op te nemen.

Octrooi

Een octrooi wordt aangevraagd bij NL Octrooicentrum. Voor een octrooi in meerdere Europese landen moet je bij het Europees Octrooibureau zijn. Een octrooi (patent) geeft je een alleenrecht: je mag als enige de uitvinding gebruiken, verkopen of exploiteren.

De uitvinding moet nieuw zijn, industrieel toepasbaar en inventief: voor een gemiddelde vakman mag de uitvinding niet voor de hand liggen. Alleen een theorie of inzicht kan geen octrooi krijgen. Ook voor kunstvormen, computerprogramma’s en natuurwetenschappelijke ontdekkingen is geen octrooi te krijgen.

Tekeningen en Modellen

Deponeer afbeeldingen van de tekening (tweedimensionaal) of model (driedimensionaal) bij het Benelux-Bureau voor het Intellectuele Eigendom. De kenmerken van het ontwerp moeten in duidelijke afbeeldingen naar voren komen.

Merkenrecht

Een merk geeft je goederen of diensten een eigen karakter en onderscheidt ze van de goederen of diensten van andere bedrijven. Verschijningsvormen en voorbeelden van merken zijn: naam (Hema), afkorting (TNT), label en etiket, vorm (Coca-Cola flesje) en kleur (KPN-groen). Het recht wordt benadrukt door een teken (® of ™) te gebruiken.

Auteursrecht

Het auteursrecht voorkomt dat iemand anders je werk publiceert of verspreidt, of dat het recht wordt verminkt. Het auteursrecht geldt wel voor romans, brieven, muzikale composities, toneelwerken, films, software, bouwtekeningen en foto’s, maar niet voor ideeën, methoden, theorieën of andere bedenksels. Een auteursrecht ontstaat automatisch zodra een werk is gemaakt. Registratie of vermelding is niet nodig. Het recht kan worden benadrukt door het copyrightteken (©).

Wat te doen in specifieke omstandigheden kan ik helaas, in het kader van deze blog niet vermelden. Voor het bepalen welke middel het beste, of zelfs mogelijk is, kun jet het beste overleggen met een gespecialiseerde advocaat of een andere deskundige.

John Greijmans

PS: Ik weet dat de titel <Pas op voor de ideeënrovers!> verkeerd is gespeld. Dit is echter niet mijn fout. WordPress heeft blijkbaar een eigen mening.

juni 11th, 2013 · by John · Weblog NL

Volgens Wikipedia is “het wezenlijke kenmerk van het ondernemerschap […] dat iemand ondernemer wordt op eigen risico”. Als het goed gaat dan plukt zij de vruchten en als het niet goed gaat lijdt zij verlies. Vaak wordt daarom gesteld dat ondernemen gelijk staat aan risiconemen. Ik vraag me af of dat wel zo is?

 Wat is risico?

Risico is een gebeurtenis die zich voordoet en consequenties heeft. Als het regent (gebeurtenis), word ik nat (consequentie). Theoretisch kunnen die gevolgen positief of negatief zijn. In het dagelijks taalgebruik gaat men vaak alleen uit van de nadelige consequenties. Er is daarnaast altijd sprake van een kans dat een gebeurtenis zich voordoet. Deze kans ligt tussen de 0% en 100%. Is de kans 0% of 100%, dan is sprake van zekerheid en is er dus geen risico. Simpel gezegd: als het regent (100%) word je nat en als het niet regent (0%) blijf je droog.

Risico is dus de kans van het optreden van een gebeurtenis maal de gevolgen van die gebeurtenis. Een grote kans hoeft daarom geen groot risico te betekenen. Als de kans groot is dat het even gaat motregenen, is het risico dat ik drijfnat word niet al te groot. Een verlies kan verschillende oorzaken hebben. Voor ondernemers zijn drie categorieën risico’s relevant:

  • Marktrisico: het risico dat de prijzen op de markt zich ongunstig ontwikkelen
  • Kredietrisico: het risico dat een klant of leverancier niet aan zijn verplichtingen kan voldoen
  • Operationeel risico: het risico dat mensen of systemen in de fout gaan, of dat een onvoorziene gebeurtenis, het bedrijf schade toebrengt

Wat moeten we met een risico doen?

Al eeuwenlang baseren ondernemers beslissingen op het afwegen van risico’s. Tegenwoordig noemen we dat risicomanagement, en managen is wat we moeten doen met risico’s. Risicomanagement omvat het identificeren, het kwantificeren en het beheersen van risico’s. Afhankelijk van de aard van het risico grijpen beheersmaatregelen in op de oorzaken of op de gevolgen. Het doel van risicomanagement is dus het verminderen van de kans dat de gebeurtenis zich voordoet en/of de consequenties daarvan. Er zijn vier manieren om risico’s te beheersen:

  1. Voorkomen: de kans en/of de consequentie wegnemen, zodat de gebeurtenis zich niet meer voordoet.
  2. Verminderen: de kans en/of de consequentie afzwakken.
  3. Uitbesteden: het risico onderbrengen of verzekeren bij iemand anders.
  4. Accepteren: afhankelijk van de omvang van het risico (kans x gevolg) kan dit de beste strategie zijn. Voorkomen en verminderen is immers niet altijd (volledig) mogelijk en verzekeren kost geld.

 

Ondernemen en Risiconemen

We leven in een onzekere wereld. Er kan van alles gebeuren dat maakt dat we onze doelstellingen, zoals winst maken of groeien niet halen. Dat wil echter niet zeggen dat we daarom maar klakkeloos risico’s moeten gaan nemen. Als een ondernemer zijn doelstelling wil halen zal zij de risico’s moeten managen. Risico’s nemen, of beter gezegd risico’s accepteren is hooguit een onderdeel van risico management.

 

John Greijmans

Newer Entries »